https://thesis.eur.nl/col/3895/ List of Publications en https://thesis.eur.nl/pub/3955/ Sat, 01 Jan 2005 00:00:01 GMT <div>Knol, E.</div> South Africa is one of the 22 countries with the highest burden of tuberculosis in the world. TB is responsible for two million deceased a year in the world. As a direct result of the spread of HIV the number of people with TB have increased to epidemic proportions. This thesis is about the participation of people with TB in community activities. TB often has an impact on the physical, social and mental well-being of sufferers of TB. The experienced impact depends on the cultural environment of the infected person. In most literature TB infected people mention a negative reaction of their environment, although there is a grey area between social stigmatisation and behaviour that indicates people desire not to catch TB. The literature reveals that in some cultures, it is common to abandon your partner if they are infected with TB. Some studies suggested TB’s impact on quality of life might be greater for woman than men. The concept of community activities can be outlined as, all activities in the community in which people of all ages engage after work or school hours. The participation in community activities is influenced by the examples given in the community. The daily activities of a TB patient depend on the effects of TB. Some TB infected persons only focus on their disease and therefore lose their interest in work and other aspects of life. The study was conducted in the township in Grahamstown also known as Grahamstown East. This is a township community at the edge of Grahamstown, a place in the Eastern Cape Province, Republic of South Africa. During the fieldwork several groups of people were interviewed namely; patients with proven TB, community members, friends and family members of TB patients and health care workers. The instruments used to gather the data are interviews, observations and participation in existing focus groups. Most respondents do not think that other people make a problem about TB, they say: “TB is accepted”. The main reason for the acceptance of TB is that it is curable, what most people know. The general thought is that people with TB are not different from people who do not have TB. A main problem of TB is that patients wonder what other people will think, because there is a lot of gossip about TB patients. TB is a problem now because people link it to Aids/HIV. Taking it as the most serious and contagious disease, some people would not allow TB patients to come closer to them as if it would infect them. That is because of the lack of information of some people. A majority of the TB patients mention that they are supported by family, friends and sometimes by neighbours and that they have a healthy relationship with their communities. The majority of the respondents say that the support depends on the kind of relationship people have with them as well as their knowledge about TB. A small majority of the respondents asked, do think the statement ‘TB disease of distance’ is or can be true. Most of the respondents who think the statement is false were the TB patients themselves. TB patients are not always isolated by others, but also isolate themselves. None of the TB patients notices differences between male or female TB patients. Only a few respondents think that TB will be used as a reason to divorce. A majority of the respondents mention that women handle their health in a more careful way. Some respondents, mainly females, point out the presence of stigma. On the other hand some respondents compare TB with high blood pressure. The respondents do not agree about the presence of stigma. Some say that TB is not stigmatised anymore, because it is accepted. Others say that TB is accepted, but stigmatised. The people in Grahamstown East are bonded by the following aspects; sense of well-being of the community members, the geographical location, similar backgrounds and living circumstances, social ties, their time horizon and time schedules. Some community members say that the environment of Grahamstown East is not good for the people. The majority of the respondents addressed the drinking in the area as a problem. A few respondents mentioned that they only talk to TB patients, if they come to them, because they are afraid to get a fine. Half of the male and half of the female patients only told their family members about their TB diagnosis. Most patients do not notice any big changes in their lives. However some patients noticed there have been changes. There are mentioned several changes named which influences the life of TB patients, issues like, their physical well-being, patients relation with other people, daily activities (including work) and the treatment. The concept of community activities needs more introduction. Therefore first the respondents were asked what they like to do in their spare time. According to most residents there are not many activities organized in Grahamstown East. Sometimes the community organises activities. In some locations they organise things like community meetings about what is going on in the location. The majority of the patients are not participating in community activities during their TB treatment. There is no difference in this finding for male and female respondents. TB patients name physical causes for not participating in community activities, mainly the weakness, which comes with TB, keeps the patients from participation in activities. Another reason for not participating is that some TB infected persons only focus on their disease and therefore lose their interest in work and other aspects of life. Although in general most of the patients mention that the TB did not have much influence on their lives. It is questionable if also stigma plays a role in some cases, due to the link between Aids/HIV and TB. A lot of respondents do mention this link. An important note is that most patients were not really active in community activities before they got TB. All the respondents stated that they do not exclude TB patients from community activities, but that they do know others who exclude TB patients. Only a minority of the TB patients notice that others exclude some of them from community activities.Zuid-Afrika is een van de 22 landen met het hoogste aantal tuberculose (TB) gevallen in de wereld. TB is jaarlijks verantwoordelijk voor twee miljoen doden wereldwijd. Als een direct gevolg van de spreiding van Aids/HIV stijgt het aantal mensen met TB tot epidemische proporties. Deze scriptie gaat over de participatie van TB patiënten in gemeenschappelijke activiteiten. TB heeft vaak impact op het lichamelijke, sociale en mentale welbevinden van TB patiënten. De ervaren impact is afhankelijk van de cultuur waar de geïnfecteerde persoon in leeft. Er is een grijs gebied tussen sociale stigmatisatie en gedrag dat erop wijst dat men een TB infectie wil voorkomen. In de literatuur geven TB patiënten aan dat de reactie van hun omgeving nogal negatief is. Daarnaast is in de literatuur te vinden dat in sommige culturen het gebruikelijk is om je partner te verlaten, wanneer deze geïnfecteerd is met TB. In sommige studies wordt gesuggereerd dat de impact van TB groter is voor vrouwen dan voor mannen. Onder gemeenschappelijke activiteiten wordt verstaan; alle activiteiten in de gemeenschap waarin mensen van alle leeftijden samenkomen, na werk of school. De participatie in deze activiteiten wordt beïnvloed door het voorbeeld dat mensen in de gemeenschap geven. De dagelijkse activiteiten van TB patiënten worden beïnvloedt door de effecten van TB. Soms richten TB patiënten zich alleen op hun ziekte en verliezen zij hun interesse in hun werk of andere aspecten van het leven. Deze studie is uitgevoerd in de township in Grahamstown, beter bekend als Grahamstown East. Deze township ligt aan de rand van Grahamstown, een plaats in de Oost Kaap provincie in Zuid-Afrika. Tijdens het veldwerk zijn er verschillende groepen geïnterviewd, namelijk patiënten waarbij TB is aangetoond en die onder behandeling zijn, mensen uit de gemeenschap, medewerkers binnen de gezondheidszorg en vrienden en familie van TB patiënten. Voor de dataverzameling is gebruik gemaakt van interviews, observaties en focus groepen. Het merendeel van de respondenten denkt niet dat anderen een probleem maken van TB, omdat volgens hen TB geaccepteerd is. De reden hiervoor is hoofdzakelijk dat TB geneesbaar is en de meeste mensen hiervan op de hoogte zijn. De algemene gedachte is dat TB patiënten niet anders zijn dan mensen die geen TB hebben. Veel TB patiënten houden zich desalniettemin bezig met wat anderen van hen vinden, omdat er veel geroddeld wordt over TB patiënten. TB is tegenwoordig vooral een probleem, omdat het gelinkt wordt aan Aids/HIV. Vanwege het besmettingsgevaar van TB, willen sommige mensen TB patiënten niet dichtbij laten komen. Dit duidt op een gebrek aan informatie bij sommige mensen uit de gemeenschap. Het grootste gedeelte van de TB patiënten voelt zich gesteund door familie, vrienden en soms door buren. Ze geven aan een gezonde relatie te hebben met de mensen in hun gemeenschap. De hechtheid van de mensen in Grahamstown East wordt beïnvloedt door; ieders gevoel van welbevinden, de geografische locatie, overeenkomst in achtergrond en leef omstandigheden, de sociale banden, verblijfsduur in de gemeenschap en tijdsindeling. De respondenten geven aan dat de gegeven steun afhankelijk is van de relatie die mensen in de gemeenschap onderling hebben, evenals hun kennis van TB. Een kleine meerderheid van de gevraagde respondenten denkt dat de bewering ‘TB ziekte van afstand’ waar is of waar kan zijn. De meeste respondenten die denken dat de bewering onjuist is, waren de TB patiënten. TB patiënten worden niet altijd geïsoleerd door anderen, maar zonderen ook zichzelf af. Enkele respondenten, voornamelijk vrouwen, geven de aanwezigheid van stigma aan, welke wordt weersproken door respondenten die TB vergelijken met hoge bloeddruk. Zij geven aan dat TB niet gestigmatiseerd wordt, omdat het geaccepteerd is, anderen zeggen dat TB geaccepteerd is, maar gestigmatiseerd wordt. Leden van de gemeenschap geven aan dat de omgeving van Grahamstown East niet goed is voor de mensen, een veelgenoemd voorbeeld is het alcoholprobleem. Niet iedereen spreekt TB patiënten aan, omdat je anders kans hebt om bekeurd te worden vanwege smaad en laster. Zowel de helft van de vrouwelijke als de helft van de mannelijke TB patiënten hebben alleen hun familie verteld van de diagnose. Het grootste deel van de patiënten merken geen belangrijke veranderingen in hun leven. Dit geldt zowel voor mannelijke als voor vrouwelijke patiënten. De verschillen die wel worden genoemd hebben betrekking op; lichamelijke veranderingen, relaties met anderen, hun dagelijkse activiteiten (waaronder werk) en de behandeling. Geen van de TB patiënten is zich bewust van verschillen in de consequenties van TB voor mannelijke en vrouwelijke patiënten. Slechts enkele respondenten denken dat TB gebruikt zal worden als reden om te scheiden. De meerderheid van de respondenten geeft aan dat vrouwen voorzichtiger zijn met hun gezondheid dan mannen. Om het begrip gemeenschappelijke activiteiten in te leiden, is eerst gevraagd naar de vrijetijdsbesteding. In sommige gemeenschappen worden gemeenschappelijke activiteiten georganiseerd, zoals vergaderingen over de ontwikkelingen in de buurt. Volgens de respondenten zijn er niet veel gemeenschappelijke activiteiten. De meeste TB patiënten geven aan niet te participeren in deze activiteiten gedurende hun TB behandeling. Dit geldt zowel voor mannelijke als voor vrouwelijke patiënten. Sommigen zeggen geen zin te hebben, maar voornamelijk worden lichamelijke oorzaken, zoals zwakte genoemd. Er wordt door TB patiënten aangegeven dat ze wel willen meedoen als ze zich weer sterker voelen. Een andere reden om niet te participeren in activiteiten, is dat TB patiënten zich alleen op hun gezondheid focussen. De vraag kan gesteld worden of stigma ook een rol speelt, vanwege het verband tussen TB en Aids/HIV. Veel respondenten noemen dit verband. Belangrijk is dat zij opmerken dat zij voor de diagnose TB ook niet veel participeerden. Geen van de respondenten sluit TB patiënten buiten bij activiteiten, maar sommigen kennen mensen die dat wel doen. Slechts een minderheid van de TB patiënten merkt op dat zij buitengesloten worden door anderen van gemeenschappelijke activiteiten. De andere kant is dat sommige TB patiënten zichzelf van anderen isoleren. https://thesis.eur.nl/pub/3943/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Schepper, J. de</div> The medical specialist must perform his duties in a fundamentally changed environment. These changes have come from various directions - the healthcare consumer has been introduced into the spectrum, the method of financing and the legislation is currently being adjusted, the organisation in which he works is constantly subject to change - in short a dynamic world. Some of the changes can be seen as opportunities and by developing a strategic marketing plan, can become an advantage for the organisation. The central question for this research is: what role could the medical specialist play in developing a strategic marketing policy in a general hospital? Firstly, having investigated which marketing models are available, it turns out that marketing services in the commercial sector are very similar to the work environment of the medical specialist. A large amount of marketing competencies can be easily transferred to the area of healthcare although some adjustments are necessary. For example, anticipating the decision-making process of the healthcare consumer, and allowing the medical specialist to influence this process in the right way, would lead to a greater appreciation of some aspects of the health services by both patients and society. Interviews with experts and the institutes show that the current medical specialists have to look on an different way to there healthcare consumers he has to realise an other relationship. By this new relationship he can better look for and fulfil the desire of the healthcare consumers, on this way he will become an entrepreneur. The medical specialist becomes by all these changes an other role as doctor, but without the will of one’s own it is not possible to change. Not only must the medical specialist change his perception, but also the organisation in which he works must adapt to new opinions about the market and the demands of the healthcare consumer. It is important that medical specialists and management together set a target and are intrinsically motivated to meet it. In this way, they can harness the changing market and use it as an opportunity.De medisch specialist moet zijn werkzaamheden verrichten in een sterk veranderende omgeving. Deze veranderingen komen uit diverse richtingen, de zorgconsument doet zijn intrede, de financiering en wetgeving worden aangepast, de organisatie waar hij in werkt is onderhevig aan veranderingen, kortom een dynamische wereld. Een aantal veranderingen kunnen gezien worden als kansen. Deze veranderingen kunnen door het ontwikkelen van een strategisch marketingplan met marketinginstrumenten de werksituatie ombuigen naar een voordeel situatie voor de organisatie. Voor dit onderzoek is de centrale probleemstelling; Welke rol kan de medisch specialist innemen en ontwikkelen bij de uitvoering van het strategisch marketing beleid in een algemeen ziekenhuis? In eerste instantie wordt bekeken welke marketingconcepten aanwezig zijn in de literatuur en dan blijkt dat dienstenmarketing in de commerciële branche zeer nauw aansluit bij de werksituatie van de medisch specialist. Enige aanpassingen zijn noodzakelijk, maar een groot aantal competenties zijn in de zorg goed te gebruiken. Hierbij hoort ook het inspelen op het besluitvormingsproces van de zorgconsument; door als medisch specialist op de juiste wijze dit besluitvormingsproces te beïnvloeden zullen een aantal aspecten van de dienstverlening beter gewaardeerd worden door patiënten en de maatschappij. Het blijkt na onderzoek bij de experts en de casusinstellingen dat een medisch specialist op een andere manier naar zijn klanten moet kijken, hij moet een andere relatie aangaan. Door deze andere relatie, kan de medisch specialist ook beter op zoek gaan naar de wensen van zijn zorg consument en daarop inspelen. Hierdoor ontstaat een ondernemende medisch specialist die gaat inspelen op de veranderende markt zodat de vraag van de zorgconsument meer invloed gaat uitoefenen. De medisch specialist gaat door deze veranderingen wel een andere rol krijgen als medicus, een belangrijk basis voorwaarde is dat hij de wil moet hebben om te veranderen. Naast de veranderingen van de medisch specialist moet ook de organisatie waar hij werkt adapteren aan de nieuwe inzichten over de markt en wensen van de zorgconsumenten. de medisch specialist en het management moeten gezamenlijk een doel stellen en dit ook samen vanuit intrinsieke motivatie realiseren. Op deze wijze kunnen zij de veranderende markt als kans benutten. https://thesis.eur.nl/pub/3950/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Hofschreuder, M.</div> Dutch authorities support mentally handicapped people so they can participate in society and live self-sustained. There is a wide variety of home types with different extents of integration and autonomy. Because of their limitations mentally handicapped people need support to live on their own. Apart from the usual human support, technical applications become increasingly available. All technical supports in and around the home are called ‘domotics’. This study investigated the requirements that domotica must satisfy to be suitable for the mentally retarded, so that they can live (more) independently. The list of requirements is based on personal qualities, a context analysis, a review of existing domotics used by the mentally handicapped and domotica argued as possibly useful for the mentally retarded. Domotics should be linked to the skills of the disabled person. The selection of the appropriate domotics might be supported by the SIS method. From the practical analysis it is not yet known if this is a reliable method. There is little available experience of domotics being used by the mentally handicapped and all current projects are too new for evaluation. This exploratory study demonstrates that domotics should be more oriented to the purpose it serves, the control mechanisms should contain as few switches as possible and these should only be labeled with concrete symbols or pictures. Existing domotics are mostly designed for elderly people, but despite the differences in characteristics and needs, many domotics can also support people with mental handicaps. This study proves the need for a central information point where all knowledge and experience regarding domotica can come together. This could bring a more consistent terminology to the different parts of domotics and would help the exchange of knowledge between different target groups and aid authorities.De Nederlandse overheid ondersteunt zelfstandig wonen en maatschappelijk participeren van gehandicapten. Er zijn verschillende woonvormen voor verstandelijk gehandicapten, met verschillende mate van integratie en zelfstandigheid. De beperkingen die verstandelijk gehandicapten hebben, maken ondersteuning bij het zelfstandig wonen noodzakelijk. Naast de gebruikelijke, menselijke ondersteuning zijn steeds meer technische mogelijkheden beschikbaar. Alle technische ondersteuning in en aan een woning worden domotica genoemd. Om tegemoet te komen aan de behoefte van de verstandelijk gehandicapten, zijn in dit onderzoek op een kwalitatieve manier de eisen in kaart gebracht, waaraan domotica moet voldoen om voor verstandelijk gehandicapten bruikbaar te zijn, zodat zij zelfstandig(er) kunnen wonen. Het pakket van eisen is tot stand gekomen door naast de persoonlijke eigenschappen ook de context te analyseren, te inventariseren welke huidige domotica al ten behoeve van verstandelijk gehandicapten toegepast worden en te onderzoeken welke domotica voor verstandelijk gehandicapten bruikbaar zouden kunnen zijn. Domotica moet aansluiten op de vaardigheden die verstandelijk gehandicapten hebben. Het selecteren van de juiste domotica kan misschien ondersteund worden door de (nieuwe) SIS methode. Of dit een goede methode is, komt niet uit de praktijkanalyse naar voren, want er is weinig ervaring met domotica bij verstandelijk gehandicapten en de projecten die er zijn, zijn doorgaans zo nieuw, dat er nog geen evaluatie mogelijk is. Uit dit verkennend onderzoek komt naar voren dat domotica direct moet laten zien waar deze voor dient, dat de besturing zo min mogelijk knoppen moet bevatten en dat deze knoppen voorzien moeten zijn van concrete symbolen, plaatjes of foto’s. Huidige domotica zijn veelal ontworpen voor ouderen, maar ondanks de verschillen in kenmerken en behoeften kunnen veel domotica ook verstandelijk gehandicapten ondersteunen in het dagelijks leven. Uit dit onderzoek komt ook naar voren dat er behoefte is aan een centraal informatiepunt, waar alle kennis en ervaringen rond domotica samenkomen. Dit zorgt mogelijk voor een consequent doorgevoerde terminologie van de verschillende onderdelen van domotica en kan daarnaast kennis over het gebruik van domotica onder verschillende doelgroepen en hulpverleningsinstanties verspreiden. https://thesis.eur.nl/pub/3991/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>’s Gravemade-Frijters, M.</div> In this time period Dutch general hospitals are operating in a dynamic environment. Introduction of regulating market forces and changes in consumer behaviour are important aspects of this environment. Patients take up a more critical position and want more effective and efficient response to their needs. The implementation of strategic and internal marketing offers the opportunity to obtain and hold a proper position in this changing environment for a hospital. The central question for this research therefore is: “In what way can internal marketing, as an implementation of strategic marketing, be formed and shaped in a Dutch general hospital, such as Amphia Hospital?” In a holistic approach of marketing it is important to interpret and connect the strategic marketing to the internal business management with the help of internal marketing. Firstly is concluded that the patient is the primary customer of a hospital. Furthermore there is established that medical specialists and the management of hospitals must serve the needs of patients as partners. To do so in a proper way hospitals must organize themselves into small enterprises that must have a great amount of self-employment to act en react quickly at environmental changes. Leaders of the hospital must be exemplary in their behaviour and they must spread out succesful initiatives through the organization. So members of the organization will be able to learn. Instruments for internal marketing, such as customer knowledge, employee recruitment, selection and training must be organized in a coherent programme. In this way customer values and targets of the organization can be translated to behaviour of employees. When Amphia Hospital spells out its strategic marketing plans and applicates internal marketing this will lead to an external customer focus and to a market oriented culture throughout the entire organization. And Amphia Hospital will be able to achieve and hold a proper position in a dynamic environment.Op dit moment opereren algemene Nederlandse ziekenhuizen in een dynamische omgeving. Invoering van gereguleerde marktwerking en een verandering in klantgedrag is aan de orde. Patiënten stellen zich steeds kritischer op en willen adequater in hun behoeften worden voorzien. Het toepassen van strategische en interne marketing biedt een ziekenhuis de mogelijkheid in deze veranderende omgeving een positie te verwerven en te behouden. De centrale vraagstelling van dit onderzoek is daarom: “Hoe kan interne marketing als doorvertaling van strategische marketing in een algemeen Nederlands ziekenhuis als het Amphia Ziekenhuis vorm en inhoud krijgen?” In een holistische benadering van marketing is het van belang de strategische marketing te vertalen naar de interne bedrijfsvoering met behulp van interne marketing. Allereerst is vastgesteld dat de patiënt de primaire klant is voor een ziekenhuis en dat medisch specialisten samen met de ziekenhuisorganisatie deze klanten voorzien in hun behoeften. Om dat goed te kunnen doen moeten ziekenhuizen kleine zelfstandige eenheden vormen die een grote mate van zelfstandigheid hebben om snel te kunnen handelen en te reageren op een dynamische omgeving. Binnen algemene Nederlandse ziekenhuizen moeten leiders voorbeeldgedrag vertonen en succesvolle initiatieven benutten als leerervaringen door ze te verspreiden door de organisatie. Instrumenten voor interne marketing, zoals klantkennis, werving en selectie, training van medewerkers moeten in een samenhangend programma verbonden worden. Op deze manier kan een doorvertaling van klantwaarden en organisatiedoelstellingen naar concreet gedrag gerealiseerd worden. Wanneer het Amphia Ziekenhuis haar strategische marketing uitzet en interne marketing toepast zal door heel de organisatie heen de aandacht gericht zijn op de externe klant en een marktgeoriënteerde cultuur. Het ziekenhuis zal in staat blijken te zijn te blijven opereren in een dynamische omgeving. https://thesis.eur.nl/pub/3942/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Cramm, J.M.</div> 2 billion people (equal to one-third of the world’s total population) are infected with Tuberculosis (TB) bacilli. The World Health Organization (WHO) has declared TB a global emergency. TB is a major health problem in the Eastern Cape of South Africa. The TB epidemic there has developed into the worst of the world, made worse by poor adherence to and frequent interruption of treatment. Non-compliance causes increased transmission rates of TB, morbidity and costs of the TB control programmes. This research will focus on the determinants of (non-)compliance in the eyes of the TB patients in the Eastern Cape. Q-methodology and qualitative research methods are used to reveal the attitudes and beliefs of the respondents. During the research, 34 TB patients who defaulted from treatment, 33 compliers and 14 community health workers were interviewed. Prospects, self-efficacy, health motivation and motivation are important concepts associated with compliance. Looking at the results in search of most important determinants of noncompliance, a strong link is found with stigma, costs and barriers of TB treatment. The support of a government disability grant seems to be a perverse determinant. In the literature, TB is described as a disease of the poor people. TB patients are seen as dirty people with unhygienic habits. Because of these beliefs, people did not want to even look at, walk by, eat or work with people with this disease. For these reasons, TB was considered a “social” disease. In this research no association is found between TB and poverty and/or dirty people with unhygienic habits. However, people with and/or cured from TB are considered to be weak and are less respected. A trip to the clinic and/or home visit from a DOT may bring the disease to light, which causes rejection and stigmatization of TB patients. Many people also believe TB will develop into HIV/AIDS and they have problems distinguishing them, which causes double stigmatized TB patients; stigma of TBC and the stigma of HIV. Therefore, TB is still considered a “social” disease, but for different reasons. The patients who stayed at the hospital identify boredom as the main determinant of noncompliance. They say that more activities in the hospital would have a positive effect on their compliance behaviour. The government and/or municipalities should provide recreation and leisure facilities; sporting and arts/craft activities in the clinics. Boredom and stigmatisation are associated with increased non-compliance with TB treatment. Community health workers must recognize that their role is not simply treatment observation, but also motivating patient in adherence. Patient centered care will regain feelings of pride, dignity and respect of the TB patients, which will improve compliance and therefore the outcomes of TB treatment in the Eastern Cape.2 biljoen mensen (gelijk aan éénderde van de wereldbevolking) is geïnfecteerd met de Tuberculose (TBC) bacterie. De World Health organization (WHO) heeft TBC uitgeroepen tot een wereldomvattende urgentie. TBC is een enorm gezondheidsprobleem in de Oostkaap van Zuid-Afrika. De TBC epidemie heeft zich daar ontwikkeld tot de ergste van de wereld, verergert door een slechte mate van therapietrouw en regelmatige onderbreking van de therapie. Het niet volgen van de therapie veroorzaakt verhoogde transmissie, morbiditeit en kosten van de TBC controle programma’s. Dit onderzoek is gericht op de determinanten van het wel/niet therapietrouw zijn in de ogen van TBC patiënten in de Oostkaap. Q-methodologie en kwalitatieve onderzoeksmethodes worden gebruikt om de attitudes en geloofsovertuigingen van de respondenten te achterhalen. In deze studie zijn 34 TBC patiënten die niet therapietrouw zijn geweest, 33 TBC patiënten die wel therapietrouw zijn en 14 zorgprofessionals geïnterviewd. Toekomst verwachtingen, zelfeffectiviteit en (gezondheids-)motivatie zijn belangrijke concepten die sterke associaties hebben met de mate van therapietrouw. Uit de resultaten van het onderzoek naar de determinanten van niet therapietrouw zijn, is een link gevonden met stigma, waargenomen kosten en de barrières van het volgen van de therapie. De arbeidsongeschiktheidsuitkering blijkt een perverse incentive. In de literatuur wordt TBC omschreven als een ziekte van de arme bevolking. TBC patiënten worden gezien als vieze mensen met onhygiënische gewoontes, waardoor de gezonde populatie hen met een boog ontwijkt. Dit maakt TBC een “sociale” ziekte. In dit onderzoek is geen associatie gevonden met TBC en armoede, onhygiënische gewoontes en/of vieze mensen. Mensen met of genezen van TBC worden echter wel beschouwd als zwakke personen, waar men minder respect voor heeft. Een bezoek aan de kliniek of een thuisbezoek van een DOT kan de TBC status aan het licht brengen, wat verstoting door de gemeenschap en stigmatisering teweeg kan brengen. Daarnaast geloven veel mensen dat TBC zich ontwikkelt in HIV en mensen hebben moeite onderscheid tussen de ziektes te maken. Dit resulteert in een dubbel stigma voor TBC patiënten; TBC en HIV stigma. Dit maakt dat TBC nog steeds een “sociale” ziekte is, maar om andere redenen. De patiënten uit het ziekenhuis identificeren verveling als determinant van niet therapietrouw zijn. Zij geven aan dat meer activiteiten in het ziekenhuis een positief effect zou hebben op de mate van therapietrouw. De overheid en gemeentes zouden moeten zorgen voor recreatie en ontspanning faciliteiten, sport- en creativiteitsactiviteiten. Door de genoemde problemen, is het noodzakelijk dat zorgprofessionals zich realiseren dat hun taak niet alleen observeren en controleren is, maar ook het motiveren en stimuleren van de patiënten. Patiëntgerichte/vraaggestuurde zorg draagt bij aan het herstellen van gevoelens van trost, eigen waarde en respect. Dit heeft een positief effect op de mate van therapietrouw en derhalve op de zorguitkomsten van TBC behandeling in de Oostkaap. https://thesis.eur.nl/pub/3974/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Poot, H.N.</div> This paper describes a research project on teamcommunication and collaboration between professionals in the operating rooms of University Medical Centres, as an aspect of quality of labour. The research was carried out within the wider context of the NFU project ´Benchmarking OR´. The central focus of this project is to stimulate mutual learning processes among eight UMC´s in the Netherlands, in order to enhance efficiency, quality of healthcare and quality of labour in the operating room. The main objective of this study is to find out if members of the OR team experience tension that in their perception is detrimental to the outcome of their work. It also proposes to identify the characteristics and causes of the tension and the extent to which failures in communication between team members influence their job satisfaction and well-being. The present research project is explorative and descriptive in its outset. It was decided to distribute questionnaires among the different OR disciplines of two UMCs. Operationalisation of the questionnaire was carried out on the basis of a conceptual framework for team communication. This framework expresses possible relations between the occurrence of tension, factors that influence team functioning, and the outcome of the operation in terms of job satisfaction and well-being of the team members. The conceptual model was developed on the basis of literature and preliminary qualitative research. The results of the quantitative study are as follows. Tension between team members occurs occasionally. Most of the tension is reported to take place between the surgeon(s) on the one hand and the nurses on the other. The perception of tension between team members differs in outlook according to the discipline: surgeons are more positive about team communication than the other team-members. Tension in team communication expresses itself in the way that professionals (don´t) communicate with each other or work off their frustrations on each other. However, conflicts about allocation of responsibilities or leadership roles, contrary to what is found in international literature on the topic, do not play a prominent role in the participating UMCs. Furthermore, the study identifies a relationship between institutional context and team cooperation on the one hand, and the occurrence of tension between team members on the other. According to the majority of the respondents the organisational setting (i.e preparations carried out prior to the operation) contributes most to enhancing tension between team members. The absence of proper instruments is considered to be the main trigger of tension between team members. Constructive team co-operation and solidarity as experienced by team members have a positive effect on team communication. When co-operation between team members is under pressure, job satisfaction suffers accordingly. No relationship is found between the occurrence of tension on the one hand, and job satisfaction and well-being on the other. When team members are in conflict, the preferred coping strategy is to address the implied person privately. In the context of the bench-mark project the study searched for possible differences between the two participating UMCs. Only when respondents indicate the causes of tension between team members, differences are found. In other aspects the two UMCs are quite similar in their responses.Deze scriptie beschrijft een onderzoek naar intercollegiale bejegening – als onderdeel van kwaliteit van arbeid – op de operatiekamercomplexen van Universitair Medische Centra in Nederland. Het onderzoek maakt deel uit van het NFU (Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra) project “Benchmarking OK”. Dit project heeft als centrale focus dat de operatiekamercomplexen van de acht UMC’s in Nederland van elkaar leren op het gebied van doelmatigheid, kwaliteit van zorg en kwaliteit van arbeid. Het doel van deze studie is om te exploreren of de leden van het OK team tijdens de operatie intercollegiale spanning ervaren, die naar hun oordeel belemmerend is voor de uitkomsten van het werk, wat kenmerken en oorzaken van deze spanning zijn en welk effect intercollegiale spanning heeft op de medewerkersatisfactie en het welbevinden van medewerkers. Het onderzoek is exploratief en beschrijvend van aard. Er is gekozen voor het uitzetten van een vragenlijst onder de verschillende OK disciplines in twee UMC’s. Operationalisatie van de vragenlijst vond plaats op basis van het conceptueel model ‘Intercollegiale bejegening’. In dit model staan mogelijke relaties uitgedrukt tussen het vóórkomen van intercollegiale spanning tijdens de operatie, beïnvloedende factoren op teamfunctioneren en uitkomsten van het werk in termen van medewerkersatisfactie en welbevinden. Het conceptueel model is ontwikkeld op basis van literatuuronderzoek en een kwalitatieve voorstudie. De conclusies van de kwantitatieve studie zijn als volgt. Intercollegiale spanning tijdens de operatie komt soms voor. De meeste spanning wordt gerapporteerd tussen chirurg en ondersteunend personeel. De perceptie van intercollegiale spanning is verschillend voor de afzonderlijke disciplines. Chirurgen oordelen in vergelijking met alle andere leden van het OK team positiever over intercollegiale bejegening. Intercollegiale spanning komt vooral tot uiting door de wijze waarop professionals (niet) met elkaar communiceren en onderlinge frustraties op elkaar afreageren. Conflicten over taakverdeling en leiderschap spelen – in tegenstelling tot wat hierover gezegd wordt in de internationale literatuur – geen prominente rol. Er is een verband gevonden tussen organisatiekenmerken en teamsamenwerking enerzijds en het onstaan van intercollegiale spanning anderzijds. Organisatiekenmerken zijn naar het oordeel van de gehele groep respondenten het meest van invloed op het ontstaan van intercollegiale spanning. De organisatiekenmerken hebben vooral te maken met de voorbereiding van de OK. Het ontbreken van (kwalitatief goed) instrumentarium is de belangrijkste trigger voor het ontstaan van intercollegiale spanning. Een constructieve teamsamenwerking en ervaren onderlinge solidariteit hebben een positief effect op intercollegiale bejegening. Wanneer de samenwerking binnen het team onder druk komt te staan wordt de medewerkersatisfactie hier negatief door beïnvloed. Er wordt geen relatie gevonden tussen het vóórkomen van intercollegiale spanning enerzijds en medewerkersatisfactie en welbevinden anderzijds. Wanneer medewerkers te maken krijgen met conflict, is de meest gehanteerde strategie om dit met de betrokken persoon onder vier ogen te bespreken. In het kader van de benchmark is gekeken naar mogelijke verschillen tussen de twee UMC’s. Deze verschillen worden alleen gevonden bij het aangeven van oorzaken van intercollegiale spanning. Op alle andere fronten zijn de reacties van de medewerkers van de ziekenhuizen zeer vergelijkbaar. https://thesis.eur.nl/pub/3939/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Bouman, E.</div> Subject of this study is the professional group of nursing home physicians. Developments within the elderly healthcare have resulted in physicians focusing more on the extramural market. The initial target group was located within the nursing homes themselves, but currently the professional group is extending its domain towards all chronic patients and elderly with complex needs for care, regardless of their residence. By extending the target group towards extramural patients in the rest homes and in home situations, the nursing home physician are entering the domain of the general practitioners emphatically. As effect, the professional group of nursing home physicians is in development and the goal of this study is to gain insight into this process, and in particular into the tuning of the domains with the general practitioners. The problem definition of this study is stated as: In which way does the professional group of nursing home physicians position itself on the extramural market with regard to the general practitioners? The professional group will be subdivided into three actors: the association, the education and the individual physicians. In order to answer the problem definition a qualitative study has been conducted by means of a case study. Data have been gathered by using documents and interviews. The domain of the nursing home physician has been described in the package of tasks. According to the professional association, the complex needs for care requires an integral approach of the nursing home physician, regardless the residence of the patient. This study examined to whereat extent acknowledgement exists for the extramural domain from the relevant external parties. The National Association of General Practitioners acknowledges the extramural domain of the nursing home physician. However, acknowledgement on national level doesn't imply this is given shape on local level. The individual general practitioner has a financial interest in keeping control on the care for elderly. The government acknowledges the domain, but doesn't arrange the boundary conditions sufficiently. This fits with the policy of a retracting government. Within the society, the nursing home physician is largely unknown. The nursing home physicians need to present themselves more emphatically as a major player in the area of extramural care of elderly. Individual nursing home physicians need to anticipate on the possibilities on local level, and they need to prove towards the general practitioners that their work is complementary. The question whether the nursing home physicians will position themselves on the medical axis between general practitioners and clinic geriatrician will largely depend on the nursing home physicians themselves. The new education for nursing home physicians, that is having a clear orientation towards extramural care, can play an important role in this topic.Dit onderzoek heeft als onderwerp de beroepsgroep van verpleeghuisartsen. Ontwikkelingen binnen de ouderenzorg hebben ervoor gezorgd dat verpleeghuisartsen zich meer op de extramurale markt zijn gaan richten. Verbleef de doelgroep van oorsprong binnen de muren van het verpleeghuis, nu verbreedt de beroepsgroep haar domein naar alle chronisch zieken en ouderen met een complexe zorgvraag, ongeacht hun verblijfsplaats. Met het verbreden van de doelgroep naar de extramurale patiënten in het verzorgingshuis en de thuissituatie begeeft de verpleeghuisarts zich nadrukkelijk op het terrein van de huisarts. De beroepsgroep van verpleeghuisartsen is hiermee in ontwikkeling en het doel van dit onderzoek is inzicht in dit professionaliseringsproces, met name in de domeinafstemming met de huisartsen. De probleemstelling van het onderzoek luidt: Op welke manier positioneert de beroepsgroep van verpleeghuisartsen zich ten opzichte van huisartsen op de extramurale markt? De beroepsgroep wordt hierbij onderverdeeld in drie actoren: de vereniging, de opleiding en de individuele verpleeghuisartsen. Om de probleemstelling te beantwoorden is een kwalitatief onderzoek verricht in de vorm van een case study. De data zijn verzameld met behulp van documenten en interviews. Het domein van de verpleeghuisarts wordt in het takenpakket omschreven. Volgens de beroepsvereniging vraagt complexe zorg, ongeacht de verblijfsplaats van de patiënt, om de integrale benadering van de verpleeghuisarts. In het onderzoek is gekeken in hoeverre er erkenning voor het extramurale domein is bij relevante externe partijen. De Landelijke Huisartsen Vereniging erkent het extramurale domein van de verpleeghuisarts. Maar landelijke erkenning wil niet betekenen dat het op lokaal niveau vorm krijgt. De individuele huisarts heeft een (financieel) belang bij het in eigen hand houden van de zorg aan ouderen. De overheid erkent het domein in naam, maar regelt de randvoorwaarden onvoldoende. Dit past in het beleid van de terugtrekkende overheid. In de samenleving is de verpleeghuisarts de grote onbekende. De verpleeghuisartsen zullen zich nadrukkelijker moeten profileren als belangrijke speler op het gebied van de extramurale ouderenzorg. Individuele verpleeghuisartsen moeten inspelen op de mogelijkheden op lokaal niveau en tegenover de huisartsen bewijzen dat ze complementair werken. Of de verpleeghuisartsen zich zullen positioneren op de medische as tussen de huisarts en de klinisch geriater zal voor een groot deel afhangen van de verpleeghuisartsen zelf. De nieuwe opleiding tot verpleeghuisarts met een duidelijke oriëntatie naar extramuraal kan hier een belangrijke rol in spelen. https://thesis.eur.nl/pub/3971/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Nugter, I.</div> The Dutch Government has, since a few years, introduced ‘demand driven care’ in public health care, together with commercial privatisation and entrepreneurship. Purposes of marketing en entrepreneurship are cost reduction and improving the quality of health care. Entrepreneurship in health care is approached in a business perspective namely: creativeness, taking risks, innovativeness and cost-effective and efficient operations. A condition is securing of social values within the public health care, responding to public tasks and offering a wide, approachable service to the public health care. Some people, organisations, and institutions have reservations to entrepreneurship, because it would undermine community care. Others see possibilities in a combination of entrepreneurship and community care. Community care means participation and integration of handicapped people in the society. From available literature it is evident that little empirical research has been carried out to the entrepreneurship in public health care. Central question in this research is : Which conceptions en possibilities have future directors, operational managers and professionals to contribute to a healthy care market in nursing-homes and in mental and handicapped care ? The above study is a part of a bigger research, conducted on behalf of the Open Ankh, a collaboration of the three types of public care sectors, as earlier mentioned. By means of quality research, ideas, views and vocabularies (economical, political or medical-professional) used by participants in achieving an ideal public health care, through commercial privatisation or community care, are being studied. The vocabularies used are important for the understanding of different values of the two ideals. Next to the description of these two ideals, these notions can be put in another perspective namely ‘logic of choice’ and ‘logic of care’. With entrepreneurship, health care providers are going to offer health care arrangements to the public. In addition to this as a commercial enterprise they will hold another position in the health market. The new health care package will contain basic care en luxurious care. Basic care is defined by law and luxurious care is defined as a commercial product. Welfare care disappears with that to the basic package, which only contains medical care. For professionals welfare care is an important motivation to work in the care. The border between welfare and charity is vague and not defined, medical care is well defined. The introduction of luxurious care requires redefining of health care packages and causes welfare to be moved to the luxurious care package, only available for those who afford to pay for it. As (social) entrepreneur, institutions are more conscious of costs and budgets. Cost are counted to the individual. This results in a better cost control, allowing institutions to select ‘new’ customers on their financial attractiveness ‘Old’ customers get even though they are to expensive, will receive all care and relief they require. Institutions are feeling internal a social responsibility en external not anymore. With introduction of the (ideal) of entrepreneurship, community care will be become less important. Economical vocabularies belonging to entrepreneurship are dominating above political en medical professional vocabularies, in which community care is described. The ‘logic of choice’ fits in entrepreneurship whilst the ‘logic of care’ matches with community care. The ‘logic of choice’ is applicable for the health care market, because the ideal of entrepreneurship is preferred. With ‘demand driven care’, entrepreneurship is probably more effective for an organisation than community care. This because entrepreneurship is rewarded in terms of money, community care not in terms of money or other rewarding.De overheid heeft sinds enkele jaren het begrip ‘Marktwerking’ en daarmee ondernemerschap in de zorg geïntroduceerd. Doelen van marktwerking en ondernemerschap zijn kostenbeheersing en verbetering van de kwaliteit van zorg. Ondernemerschap wordt in de zorg vanuit bedrijfskundig perspectief benadert namelijk: creativiteit, risico’s nemen, innovatief zijn, gepaard gaande met doelmatig en kosteneffectief opereren. Daar tegenover staat dat de gezondheidszorg maatschappelijke waarden met zich meebrengt. Het waarborgen en uitvoeren van publieke taken als zorgen voor een toegankelijk en een breed aanbod van zorg. Sommige personen, organisaties of instituten uiten bezwaren tegen ondernemerschap, omdat deze vermaatschappelijking zouden ondermijnen. Anderen zien ondernemerschap in combinatie met vermaatschappelijking. Vermaatschappelijking betekent participatie en integratie van mensen met beperkingen in de samenleving. Vanuit de literatuur blijkt dat er nog weinig empirisch onderzoek naar ondernemerschap in de zorg is gedaan. Centraal in dit onderzoek staat dan ook de vraag: Welke opvattingen en mogelijkheden hebben bestuurders, operationele managers en professionals binnen ondernemerschap in de verpleeg- en verzorgingshuissector, geestelijke en gehandicaptenzorg in relatie met vermaatschappelijking om bij te dragen aan een passende zorgmarkt? Dit onderzoek participeert mee in een groter onderzoek met als opdrachtgever de Open Ankh, een samenwerkingsverband waar de drie typen sectoren onder vallen. Door middel van kwalitatief onderzoek wordt onderzocht wat respondenten over praktische activiteiten van het ideaal ondernemerschap en het ideaal vermaatschappelijking zeggen en welke vocabulaires (economische, politiek of professioneel medisch) zij gebruiken. Deze vocabulaires zijn bepalend voor het begrip tussen verschillende waarden van de twee idealen. Naast beschrijving van deze twee idealen, kunnen de twee begrippen ook in een ander perspectief worden gezet namelijk in die van de ‘logica van het kiezen’ en de ‘logica van het zorgen’. Met ondernemerschap gaan zorgaanbieders zorgpakketten/arrangementen aanbieden. Daarnaast nemen zij als maatschappelijk ondernemer een andere positie op de markt in. Het nieuwe zorgpakket gaat basiszorg en luxe zorg bevatten. Basiszorg gedefinieerd aan de hand van de wet en luxe zorg als commercieel product. Welzijnszorg verdwijnt daarmee uit het basispakket, die alleen nog medische zorg bevat. Voor professionals is welzijnszorg een belangrijke motivatie om in de zorg te gaan werken. De grens tussen welzijn of liefdadigheid is vaag en ongrijpbaar, medische zorg daarentegen niet. De invoering van luxe zorg zorgt voor herinrichting van pakketten en welzijnszorg verschuift naar het luxe pakket daarmee wordt luxe zorg alleen beschikbaar voor degenen die het kunnen betalen. Als (maatschappelijk) ondernemer zijn instellingen bewuster van kosten en budgetten. Kosten worden nu per individu toegerekend. Er ontstaat beter inzicht in de kosten, waardoor instellingen strenger gaan beoordelen op financieel aantrekkelijke of onaantrekkelijke nieuwe klanten. Oude klanten krijgen ook al zijn ze te duur, alle zorg en ondersteuning die noodzakelijk is. De instellingen voelen intern een maatschappelijke verantwoordelijkheid en extern niet (meer). Met het de invoering van het (ideaal) van ondernemerschap, komt het ideaal van vermaatschappelijking onder druk te staan. De economische vocabulaires horend bij ondernemerschap domineren boven de politieke of professioneel medische vocabulaires waarmee vermaatschappelijking wordt aangeduid. Ondernemerschap past in de ‘logica van het kiezen’ tegenover de ‘logica van het zorgen’ passend bij vermaatschappelijking. De ‘logica van het kiezen’ is van toepassing op de zorgmarkt, omdat aan het ideaal van ondernemerschap de voorkeur wordt gegeven. Met marktwerking is ondernemerschap waarschijnlijk effectiever dan vermaatschappelijking voor de organisatie, omdat ondernemerschap wordt beloond in termen van geldelijke vergoedingen en vermaatschappelijking niet in geldelijke of andersoortige vergoedingen. https://thesis.eur.nl/pub/3970/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Mutsaerts, F.</div> The case in this thesis is developed by the Hospital St. Jansdal in Harderwijk, which participates in the national programme ‘Sneller Beter’ column 3. The organisation strives for the changes in processes, working methods and skills that come along with this programme, to sustain the objective to improve patient logistics and safety. In this thesis the following problem definition is being centralized: “In what extent are factors present within the Hospital St. Jansdal to successfully sustain the projects that belong to ‘Sneller Beter’ column 3?” To formulate an answer to this central question, literature about sustaining and success factors is not of the utmost importance. In addition, through qualitative research, respondents are being asked what their experiences and expectations of sustaining are and what they consider as success factors for the sustaining of ‘Sneller Beter’ column 3 within the Hospital St. Jansdal’s. According to the theory, sustaining can be divided into two forms, sustaining to terminal point and dynamic sustaining. Derived from literature, there has been given an overview of factors which are crucial to make these sustaining forms successful. A number of these factors is mentioned in both sustaining to terminal point and dynamic sustaining. This is particularly the case with motivation. For, employees need to feel the motivation to participate in ‘Sneller Beter’-projects and need to be willing to sustain the changes as an endpoint ànd dynamically. Without motivation, the other success factors aren’t of much significance. Analysis makes clear that both forms of sustaining are needed within ‘Sneller Beter’ column 3. Both static and dynamic sustaining appear to be relevant in order to achieve the goals of this programme. At this moment the Hospital St. Jansdal’s people has been started with merely a few projects that effect actual changes; other departments and outpatient departments are still largely in the phase of introducing the situation. Sustaining is, because of this phase, not directly under discussion. However, this does not mean that employees don’t pay attention to sustaining. The analysis shows that within the Hospital St. Jansdal at this moment a few of these factors, more or less, are being executed. The importance of other success factors are being acknowledged but consciously or unconsciously, still not put in practice. These are mainly the factors that belong to dynamic sustaining.De casus in deze scriptie wordt gevormd door het Ziekenhuis St. Jansdal te Harderwijk dat deelneemt aan het landelijke programma Sneller Beter pijler 3. De organisatie streeft ernaar de veranderingen in processen, werkwijzen en vaardigheden die dit programma met zich meebrengt, te borgen teneinde de patiëntenlogistiek en -veiligheid te verbeteren. In deze scriptie staat daarom de volgende probleemstelling centraal: “In welke mate zijn binnen het Ziekenhuis St. Jansdal factoren aanwezig voor het succesvol borgen van de projecten behorend bij Sneller Beter pijler 3?” Om op deze centrale vraag een antwoord te kunnen formuleren, is niet alleen nagegaan wat de literatuur zegt over borgen en succesfactoren. Ook is middels kwalitatief onderzoek verschillende respondenten gevraagd naar hun ervaringen met en verwachtingen van borgen en wat zij zien als succesfactoren voor borgen van Sneller Beter pijler 3 in het Ziekenhuis St. Jansdal. Volgens de theorie zijn twee vormen van borgen te benoemen, te weten borgen als eindpunt en dynamisch borgen. Er is, afgeleid uit de literatuur, een overzicht weergegeven van factoren die cruciaal zijn om deze borgingsvormen tot een succes te maken. Een aantal van deze factoren komt terug in borgen als eindpunt èn dynamisch borgen. Dit geldt in het bijzonder voor motivatie, een succesfactor die van groot belang is voor het welslagen van Sneller Beter pijler 3. Immers, medewerkers moeten gemotiveerd zijn tot deelname aan de Sneller Beterprojecten en bereid zijn de bijbehorende veranderingen zowel te borgen als eindpunt als dynamisch te borgen. Zonder motivatie zijn andere succesfactoren van weinig betekenis. Uit de analyse komt allereerst naar voren dat Sneller Beter pijler 3 vraagt om beide vormen van borgen. Zowel statisch als dynamisch borgen blijken van belang te zijn om de doelstellingen van dit programma te bereiken. Op dit moment is in het Ziekenhuis St. Jansdal slechts binnen een aantal projecten gestart met het doorvoeren van daadwerkelijke veranderingen. Andere afdelingen en poliklinieken zijn grotendeels nog in de fase van het in kaart brengen van de situatie. Borging, zowel als eindpunt als dynamisch, is hiermee binnen het Ziekenhuis St. Jansdal dan ook nog niet direct aan de orde, wat echter niet betekent dat hieraan nog geen aandacht wordt besteed. De analyse wijst uit dat binnen het Ziekenhuis St. Jansdal op dit moment aan een aantal van de benoemde factoren, in meer of mindere mate, invulling wordt gegeven. Het belang van een aantal andere succesfactoren wordt wel erkend, maar, bewust of onbewust, nog niet in praktijk gebracht. Hierbij gaat het voornamelijk om de factoren behorend bij dynamisch borgen. https://thesis.eur.nl/pub/3947/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Frank, T.</div> Health operations management is a fast developing field of study. In many health care organisations the application of improved logistic principles may result in substantial gains in productivity and quality of care. The focus of this research is on the capacity utilisation of the orthopaedic outpatient department in the Erasmus MC. The main research question is: ‘How can the outpatient department be managed in such a way that the available capacity is used in the most efficient way?’ Through analysing the current situation, recommendations are made to improve operations. Method: The research can be characterised as descriptive and explorative and is designed and structured as a case-study. Empirical data have been collected by observation, interviews with stakeholders involved and analysis of available documents. Also, the waiting time for the first appointment and time overrun of the consultation hours were measured. Results: It was found that capacities are allocated on the basis of historical data. No differentiation is made between patient groups and the requirements for specific medical attention by the different orthopaedic specialists. For the analysis of the operations, a theoretical model was applied that distinguishes between four kinds of resources. For the outpatient department these are: specialist-time, personnel, accommodation and equipment. Specialist-time is the initiating resource, which also forms the bottleneck. This capacity is not used in the most optimal way. Conclusion: Specialist-time was identified as the bottleneck in the primary process. Hence, optimilization of the logistical operations requires a better use of specialist-time and removal of obstacles that prevent an effective use of their inputs. The suggestion is to introduce ‘thematic consulting hours’, in which physicians and physician-assistants are coupled and work together. This arrangement will result in an enlarged physician capacity. By means of the grouping of patients in different categories, standardisation by differentiation becomes a possibility.Patiëntenlogistiek is een vakgebied volop in ontwikkeling. In veel zorgorganisaties is door toepassing van zorglogistieke principes winst te behalen. Dit onderzoek richt zich op het capaciteitsgebruik van de polikliniek orthopedie in het Erasmus MC. De centrale probleemstelling is: ‘Hoe kan de polikliniek zodanig worden ingericht, dat de beschikbare capaciteiten optimaal worden benut?’ Het doel van dit onderzoek is om door middel van een analyse van de huidige situatie, te komen tot een verbetervoorstel. Methode: Het onderzoek kan getypeerd worden als beschrijvend en explorerend en is opgezet als een case-study. Empirische data zijn verzameld door observaties, interviews met betrokkenen en analyse van beschikbare documenten. Tevens is de toegangstijd en de uitloop van de spreekuren gemeten. Resultaten: Capaciteiten worden toegewezen op basis van historische gegevens. Bij het toewijzen van capaciteiten wordt geen onderscheid gemaakt naar patiëntengroepen binnen orthopedie. Binnen de polikliniek worden vier capaciteitssoorten onderscheiden: specialisttijd, personeel, ruimten en apparatuur. Specialist-tijd is de initiërende capaciteitssoort, die tevens de bottleneck vormt. Deze capaciteitssoort wordt niet optimaal benut. Conclusie: Specialist-tijd vormt de bottleneck in het primaire proces. Om de capaciteiten beter te benutten, moet deze capaciteitssoort geoptimaliseerd worden, zodat vraag en aanbod in balans komen. Er is een voorstel gedaan om capaciteiten optimaal te benutten door middel van het introduceren van themaspreekuren, waarbij arts-assistenten aan specialisten zijn gekoppeld. Door deze koppeling kan de capaciteit van de specialisten worden vergroot. Door de indeling in thema’s wordt standaardisatie door differentiatie mogelijk. https://thesis.eur.nl/pub/3967/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Kok, L.</div> Because of big changes in the elderly care, nursing home care institutions have been under pressure for the last years. The emancipation of clients, the critical inspection of the healthcare, changes in the compensation system and the increasing competition place high demands on the management of the nursing home care institutions. Nursing home care institutions have to operate and win the clients' favour in this dynamic environment, in which market forces are becoming more and more important. This asks a different attitude and behaviour of top managers and employees, but also of future clients and stakeholders. Communication can play a role in influencing knowledge, attitude and behaviour. The research contributes to the extension of knowledge of the way in which nursing home care institutions exploit the function of communication to realize the organization objectives. In the first place, it gives insight in the expectations of communication functions of the top management and describes what these expectations have been based on. Secondly, it gives insight in the way the present communication professionals develop the communication strategy and actions resulting from this: Is there a scientific basis for the plans? Thirdly, the research gives insight in the support of communication functions from the top managers of nursing homes and what this support has been based on. Fourth, it shows whether the institutions fail to use some communication opportunities for achieving their aims. The report of the preceding thesis tries to answer the following question: To what extent is communication used as a strategic management instrument in nursing home care institutions in a way that contributes to achieving the organization objectives? This research is of a qualitative and exploring nature. This subject has not been investigated before in health care. The research has taken place in three different nursing home care institutions with a communication function spread over the country. In each institution, members of the top management and a communication professional have been interviewed separately. In addition to this, documents have been analysed with regard to communication policy in relation to strategic policy. Both top management and communication professionals have a clear intention to use communication as a strategic means to realize the objectives of the organization. The top management of nursing home care institutions consider communication as an extremely relevant area. The position of the communication function is just below the top management. However, the communication professionals do not get the role they wish and need to be able to advise in strategic communication. There is a tension between the centrally oriented communication function on one side and the local communication function, care regions and operating companies on the other. On the one hand, they need advice and support concerning the use of strategic communication; on the other hand, they consider communication as an important component of their own responsibility and leadership. Interference with the communication function may be regarded as an undesirable intervention. The communication function aims particularly at broad communication and the development and implementation of mass media communication resources. The choices with regard to communication have not been made on a scientific basis. No use has been made of empirical based insights on the influence of attitude and behaviour in relation to communication. In this way, useful applications of communication remain unused. The appreciation of the top management for the communication function is strongly based on the efforts and results in mass media and not on the contribution to organization aims. Top management indicates that expertise with regard to communication in general and marketing communication in particular should be extended further. If the communication departments would have and use the insights based on empirical research and concerning the influence of attitude and behaviour and the possibilities of communication with regard to this, the position of the communication departments would be reinforced and they would gain credibility.Grote veranderingen in de ouderenzorg maken dat verpleeghuiszorginstellingen de laatste jaren sterk onder druk staan. Mondiger cliënten, een kritische Inspectie van de Gezondheidszorg, een andere vergoedingsbasis en toenemende concurrentie op de zorgmarkt stellen hoge eisen aan het management van verpleeghuiszorginstellingen. In deze dynamische omgeving waarin marktwerking steeds nadrukkelijker aanwezig is, moeten verpleeghuiszorginstellingen opereren en strijden om de gunst van de klant. Dat vraagt een andere houding en ander gedrag van topmanagement en medewerkers. Maar ook van toekomstige cliënten en andere stakeholders. Communicatie kan een rol spelen bij het beïnvloeden van kennis, houding en gedrag. Het onderzoek draagt bij aan de uitbreiding van kennis over de wijze waarop verpleeghuiszorginstellingen de communicatiefunctie benutten om de organisatiedoelen te realiseren. Het geeft ten eerste inzicht in verwachtingen die het topmanagement heeft van de communicatiefunctie en beschrijft waarop deze verwachtingen zijn gebaseerd. Ten tweede geeft het een beeld van de manier waarop de aanwezige communicatieprofessionals de communicatiestrategie en de daaruit voortvloeiende acties ontwikkelen: ligt er een wetenschappelijke basis ten grondslag aan de plannen? Ten derde geeft het onderzoek inzicht in de waardering die topmanagers van verpleeghuiszorginstellingen hebben van de communicatiefunctie en waar die waardering op is gebaseerd. Ten vierde wordt duidelijk of de instellingen voor het realiseren van organisatiedoelstellingen belangrijke mogelijkheden van communicatie onbenut laten. De voorliggende afstudeerscriptie tracht een antwoord te geven op de volgende vraagstelling: In hoeverre wordt communicatie in verpleeghuiszorginstellingen als strategisch managementinstrument ingezet zodat zij bijdraagt aan het realiseren van de organisatiedoelstellingen? Het onderzoek is kwalitatief en explorerend van aard. In de gezondheidszorg is niet eerder onderzoek uitgevoerd gericht op dit onderwerp. Het onderzoek heeft plaatsgevonden in drie verschillende verpleeghuiszorginstellingen met een communicatiefunctie verspreid over het land. Per instelling zijn interviews afgenomen met een of meerdere leden van het topmanagement en met een communicatiefunctionaris. Daarnaast zijn documenten geanalyseerd op het gebied van communicatiebeleid in relatie tot het strategisch beleid. Uit het onderzoek komt naar voren dat er zowel bij het topmanagement als de communicatiefunctionarissen een duidelijke intentie bestaat om communicatie strategisch in te zetten zodat het bij kan dragen aan het realiseren van de organisatiedoelstellingen. Het topmanagement van verpleeghuiszorginstellingen ziet communicatie als een uiterst relevant terrein. De communicatiefunctie is gepositioneerd vlak onder het topmanagement, maar krijgt van het topmanagement niet de rol die het wenst en nodig heeft om te kunnen adviseren over het strategisch inzetten van communicatie. Daarbij bestaat er een spanningsveld tussen de centraal georiënteerde communicatiefunctie en de decentrale locaties, zorgregio´s en werkmaatschappijen. Deze hebben aan de ene kant behoefte aan advisering en ondersteuning bij het strategisch inzetten van communicatie, aan de andere kant zien zij communicatie als een belangrijk onderdeel van hun eigen verantwoordelijkheid en leiderschapsrol, waarbij inmenging van de communicatiefunctie ook als ongewenste bemoeienis kan worden opgevat. De communicatiefunctie richt zich met name op concernbrede communicatie en de ontwikkeling en implementatie van massamediale communicatiemiddelen. Bij de keuzes die gemaakt worden op het gebied van communicatie is van een wetenschappelijke basis niets gebleken. Er wordt geen gebruik gemaakt van op empirisch onderzoek gebaseerde inzichten over de beïnvloeding van houding en gedrag en de mogelijkheden van communicatie daarbij. Men laat zo zeer nuttige mogelijkheden van communicatie onbenut. De waardering van het topmanagement voor de communicatiefunctie is sterk gebaseerd op de inspanningen en resultaten op het gebied van massamediale communicatie en niet op de bijdrage aan de organisatiedoelen. Het topmanagement geeft aan dat deskundigheid op het gebied van communicatie in het algemeen en marketingcommunicatie in het bijzonder verder uitgebreid zou moeten worden. Wanneer de communicatieafdelingen de op empirisch onderzoek gebaseerde inzichten over beïnvloeding van houding en gedrag en de mogelijkheden van communicatie daarbij zouden bezitten en benutten, zou dat de positie van de communicatieafdelingen kunnen verstevigen. Communicatieprofessionals zouden dan aan geloofwaardigheid kunnen winnen. https://thesis.eur.nl/pub/3969/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Moederscheim, S.</div> Communication becomes, nowadays, a more and more important instrument for influencing people, in health services. Before, communication was mainly used to influence health behaviour of patients, nowadays communication is also used to profile the organisation. This way the patients and insurers, but also the staff will identify with the company’s image so they remain regular visitors and loyal personnel. This thesis examines how communication is used as an instrument of strategic management in University Medical Centres (UMC). UMC’s take a special place among the health services. Besides the tasks on behalf of patient care, they also have to perform tasks concerning education and scientific research. To profile in all three areas, an UMC is in urgent need of an active management of communications, which concentrates on external, but also internal target groups. Management of communications, in the various UMC’s, have undergone some sort of makeover, in the last few years. Most departments of communication or staff divisions have increased in co-workers and tasks. Also most departments of communications or staff divisions have been given a new post within the organisation; right under the management board. This new position in the organisation indicates that the UMC’s have great interest in the possibilities of communication related to strategic management. Management of communications tries to proclaim the strategic objectives of the organisation directed at education, scientific research and patient care to the personnel as well as the outer world. They proclaim these strategic objectives by making a communication policy or by employing different means of communication. Communication is, nowadays, still seen as an instrument to inform people. However, communication can also be used as an instrument to influence attitude or behaviour of people. That communication can influence behaviour is well known by the management of communication, but they either lack knowledge on how to use communication for influencing behaviour or don’t have proper means of communication, to actually change the behaviour of people. Research on social psychology has proven the effect of communication in changing the behaviour of people. Management of communication can effectively influence the behaviour of people if they attune their message, their sender and their means of communication to the interest, need for information and subjective characteristics of their receiver(s). It is important to know that despite, most management of communication solely concentrate on influencing planned behaviour (the behaviour in which we think about our actions), communication can also be used to influence automatic behaviour (the behaviour in which we don’t think about our actions, like habits). Several methods which can influence automatic behaviour with the use of communication are being explained in this thesis. Since ninety five percent of our daily behaviour can be classified as automatic behaviour, knowledge of these methods can make communication more effective as an instrument to influence people.In de gezondheidszorg wordt communicatie steeds belangrijker. Waar het voorheen voornamelijk ingezet werd om gezondheidsgedrag van patiënten te beïnvloeden, wordt het nu ook meer en meer gebruikt om de organisatie te profileren. Een zorginstelling hoopt hiermee te bereiken dat onder andere patiënten en verzekeraars, maar ook medewerkers zich beter met de organisatie kunnen identificeren en zich aan de organisatie willen binden. In dit afstudeeronderzoek is onderzocht hoe communicatie als strategisch managementinstrument wordt ingezet in Universitaire Medisch Centra (UMC). UMC’s zijn, binnen de gezondheidszorg, een heel specifieke groep zorginstellingen. Naast de taken op het gebied van patiëntenzorg, hebben UMC’s ook taken op het gebied van onderwijs en wetenschappelijk onderzoek. Om, als organisatie, op alle drie de kerngebieden goed te kunnen profileren heeft een UMC veel baat bij een goed werkend communicatiemanagement, met aandacht voor de externe, maar zeker ook de interne doelgroepen. Het communicatiemanagement in de verschillende UMC’s heeft, in de afgelopen jaren, een soort van metamorfose ondergaan. De communicatieafdelingen of stafdiensten zijn vaak in aantal medewerkers en taken gegroeid. Ook heeft de afdeling of stafdienst vaak een nieuwe positie in de organisatie verworven, namelijk direct onder de Raad van Bestuur. Deze positie geeft aan dat de UMC’s meer belang zijn gaan hechten aan de mogelijkheden van communicatie in relatie tot strategisch management. Met behulp van een communicatiebeleid en het inzetten van verschillende communicatiemiddelen probeert het communicatiemanagement, de organisatiedoelstellingen op het gebied van onderwijs, onderzoek en patiëntenzorg aan zowel de medewerkers als de buitenwereld duidelijk te maken. Communicatie wordt hierbij nog te vaak gezien als uitsluitend een middel om verschillende mensen te informeren. Dat communicatie ook in staat is om houding of gedrag van mensen te beïnvloeden, is bij het communicatiemanagement wel bekend, maar wordt vaak door een gebrek aan kennis en persoonlijke communicatiemiddelen niet in de praktijk toegepast. Sociaal-wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat het effect van communicatie, met betrekking tot gedragsbeïnvloeding, groter wordt wanneer communicatiemanagers de boodschap, de zender en het communicatiemiddel afstemmen met de betrokkenheid, informatiebehoefte en individuele kenmerken van de ontvanger(s). Een belangrijk aandachtspunt hierbij is, dat het communicatiemanagement zich hierbij voornamelijk concentreert op het beïnvloeden van gepland gedrag, oftewel het gedrag waar we over nadenken. Automatisch of onbewust gedrag (zoals gewoontes) wordt, vaak onterecht, gezien als moeilijk veranderbaar. In dit onderzoek worden, echter, verschillende technieken besproken waarmee, bijvoorbeeld communicatiemanagers, ook automatisch gedrag kunnen beïnvloeden. Aangezien vijf en negentig procent van ons dagelijks gedrag onder automatisch gedrag valt, kunnen communicatiemanagers met kennis van deze technieken, het effect van communicatie aanzienlijk vergroten. https://thesis.eur.nl/pub/3966/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Knop, L.</div> The environment of the Dutch health care is dynamic. Since 1 February 2005 the so-called Functiegerichte Budgettering (FB) has been replaced by the system of Diagnose Behandeling Combinaties (DBC's). The DBC financial system intend that hospitals abandon a more or less guaranteed payment by means of determined budgets. Mark forces are introduced in the health care system. For 10% of the total hospital care, the so-called B-segment, price - quality and production appointments are negotiated individually with care insurers in competition with colleague institutions. This fundamental change in the financing and organisation of the health care causes less stability of the income of hospitals; they are faced with an increasing uncertainty. This causes a (larger) need of control and structure of a hospital by an adequate application of a management control system (mcs). Management control (mc) has an relation on purposeful influence of behaviour of employees by management. In this research it has been examined how the mcs of the Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG) in Amsterdam must be completed to control the financial risks of the B-segment. The research concerns a single case study with an embedded design in which the theory undergoes a critical test and in which subcases are examined in a common context. For the research one case has been selected, Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, and within this case units have been selected as separate subcases. The theory has been departure point for this research and it has been tested in the OLVG. At first, by means of a literature study, propositions has been formulated. The outcomes of the single case and subcase analysis have been reviewed to these theoretical expectations. From this, it can be concluded that the mcs of the OLVG on a number of points agree to the propositions. But still it is necessary to reach better control of the financial risks of the Bsegment. Finally it can be concluded that there are a number of theoretical expectations who does not lead to desired interventions in the OLVG; the theory does not correspond to the needs in practice. Resulting from these conclusions recommendations have been formulated for the supplement of the mcs of the OLVG. To indicate the development of the mcs of the OLVG by component, a 10- pointscale has been used and the urgency of adaptation by component of the mcs has been indicated. The research outcomes and recommendations result from the situation in the OLVG. They can not (direct) be generalised to other (simultaneous) hospitals. For this, closer research has been required within several, different cases. Besides the recommendations know a notrandom order: a certain recommendation is a condition for another. This means that it is not always possible to implement a recommendation and another one not. The implementation of the unit model and the DBC financing system in the OLVG are just recently finished; a number of components with relation to management control are in development. It is finally to recommend repeating the test of the propositions in 2007: this gives information about the development of the mcs of the OLVG.De Nederlandse gezondheidszorg is in beweging. Sinds 1 februari 2005 is het Functiegerichte Budget (FB) vervangen door Diagnose Behandeling Combinaties (DBC’s). Centraal in de DBCfinancieringssystematiek staat dat ziekenhuizen afstappen van een min of meer gegarandeerde terugbetaling via semi-vastgestelde budgetten en overgaan naar marktwerking. Voor 10% van de totale ziekenhuiszorg, het zogenaamde B-segment, worden prijs- kwaliteit en productieafspraken individueel onderhandeld met zorgverzekeraars in concurrentie met collegainstellingen. Deze fundamentele verandering in de financiering en organisatie van de gezondheidszorg zorgt voor minder stabiliteit in de inkomsten en het voortbestaan van ziekenhuizen; ze worden geconfronteerd met een toenemende onzekerheid. Dit vertaalt zich in een (grotere) noodzaak om de besturing en beheersing van een ziekenhuis adequaat vorm te geven door gerichte toepassing van een management control systeem (mcs). Management control (mc) heeft betrekking op doelbewuste beïnvloeding van gedragingen van organisatiegenoten door het management In dit onderzoek is onderzocht hoe het mcs van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG) te Amsterdam aangevuld dient te worden om de financiële risico’s van het B-segment te beheersen. Het onderzoek betreft een single case studie met een embedded design waarin de theorie een kritische toets ondergaat en waarin ‘gevallen’ in een gemeenschappelijke context onderzocht worden. Voor het onderzoek is één case geselecteerd, het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, en binnen deze case zijn units geselecteerd als aparte ‘gevallen’. De theorie is vertrekpunt geweest voor dit onderzoek en is getoetst in het OLVG. Voorafgaand aan het kwalitatieve onderzoek zijn, aan de hand van een literatuurstudie, proposities geformuleerd. De uitkomsten van de single case- en gevalsanalyse zijn getoetst aan deze theoretische verwachtingen. Hieruit kan geconcludeerd worden dat het mcs van het OLVG op een aantal punten overeenkomt met de proposities, maar dat er op een aantal onderdelen van het mcs behoefte bestaat tot aanvulling om tot betere beheersing van de financiële risico’s van het B-segment te komen. Tot slot kan geconcludeerd worden dat een aantal theoretische verwachtingen niet tot gewenste interventies leidt in het OLVG; de theorie komt niet overeen met de behoeften in de praktijk. Voortvloeiend uit deze conclusies zijn er adviezen geformuleerd voor de aanvulling van het mcs van het OLVG. Om de ontwikkeling van het mcs van het OLVG per onderdeel aan te geven, is een 10-puntsschaal gehanteerd en is de urgentie van aanpassing per onderdeel van het mcs aangegeven. Bij de onderzoeksresultaten en adviezen dient opgemerkt te worden dat ze zijn afgestemd op de situatie in het OLVG en niet (direct) één op één te generaliseren zijn naar andere (gelijksoortige) ziekenhuizen. Hiervoor is nader onderzoek vereist binnen meerdere, verschillende cases. Ook betreft het adviezen die een niet-willekeurige volgorde kennen: een bepaald advies is een randvoorwaarde voor een ander advies. Dit betekent dat het niet altijd mogelijk is om een bepaald advies wel op te volgen en een ander advies niet. Gezien het feit dat de implementatie van het unitmodel en de DBC financiering in het OLVG pas recent zijn afgerond en er een aantal onderdelen met betrekking management control in ontwikkeling zijn, is het tot slot aan te bevelen om de toetsing van de proposities in 2007 te herhalen en na te gaan welke ontwikkeling het mcs van het OLVG heeft doorgemaakt. https://thesis.eur.nl/pub/3953/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Hoofs, J.T.</div> Background: This thesis’ subject is the marketing on different levels (organisation and branch organisation) within home health care. Also taken into account are the governmental influences on the designing of marketing policies. The concept of marketing is relatively new within home health care. It has only started to be of any importance since the introduction of competition in the home health care market. This development will most likely be enforced by the introduction of yet another law: the WMO. This research is the finishing of the Master of Healthcare Management at the Erasmus University in Rotterdam. Method: This is a qualitative research to explore the marketing efforts made by organisations. To do so, interviews were held with different key players and documents from the organisation were studied. To analyse the interviews two marketingmodels were used: the ‘five forces analysis’ by Porter and the ‘marketing mix’ by Kotler. To form a theory about the levels in marketing, professional literature is studied and national experts on marketing were consulted. Results: Macro: At this level the major influence that the national government has on the organisational marketing policies is explained. Different forms of legislation limits them to compete with other organisations. The price of various products, for example, is restricted by the fixed contributions collected by the government. Meso: The branches are mainly supportive when it comes to the forming of policies; this also applies to the marketing policy. A few years ago, the branch organisations started with the active promotion of home health care as a product. The government made them cut down their expenses, so these efforts were suspended. The most important task of these organisations is the collective bargaining with government and unions about the labour agreements. Micro: The largest part of the marketing policies is directed against the referrers and clients. Within the latter a distinction between private clients and clients with an indication is made. There is a very thin line between partners, substitutes and competitors. The numbers of new organisations that enter the home care market is small. Another part of the marketing policy that is determined by influences from outside the organisation is the marketing mix. The products and process of these products (functions) are fixed on a national level. The instrument that is most used for promotion is advertisement, but it is also essential to the organisation to have a good image and to invest in PR. Another important instrument to secure the image of the organisation and the quality of care is personnel. Conclusions and recommendations: Home health care organisations are working on their marketing strategies in different ways. There is a lot of variation in the amount of formalisation of this policy. Legislation at different levels has a major influence on the design of the policy. As mentioned before, the products are standardized and the prices are centrally fixed by the CTG. Because of these limitations it is impossible for ambitious organisations to fully exploit their marketing strategy. Whatever strategy is chosen, the image of the organisation depends on the quality of care. Because of the new legislation (WMO) it becomes vital for the organisations to make contacts with municipalities in which they are active. Relationship management as a part of the marketing policy is therefore crucial. The price of the products has to be revised critically, each product must have added value for clients. Local governments will try to purchase home care on a low-budget basis.Achtergrond: Deze thesis gaat over marketing op diverse niveaus (organisatie en branche) binnen de thuiszorgsector. Tevens wordt bekeken welke rol de overheid speelt bij de totstandkoming van marketingbeleid. Marketing binnen de thuiszorg is relatief nieuw en pas aan de orde sinds de ingevoerde marktwerking, welke mogelijk wordt versterkt door de WMO. Dit onderzoek is het afstudeerproject om tot afronding van de Master Zorgmanagement aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam te komen. Methode: Er is een kwalitatief en explorerend onderzoek gedaan naar de marketinginspanningen van thuiszorgorganisaties. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van de resultaten van interviews met sleutelfiguren en bestudering van beleidsen communicatiestukken. Bij de analyse van de interviews worden de modellen van Porter (vijfkrachtenanalyse) en Kotler (marketingmix) gebruikt. Om tot theorievorming over de diverse niveaus van marketing te komen is diverse vakliteratuur bestudeerd en zijn landelijke marketingexperts geraadpleegd. Resultaten: Macro: De overheid heeft een grote invloed op het (marketing)beleid dat thuiszorgorganisaties voeren. Diverse wet- en regelgeving zorgen ervoor dat ze een beperkte speelruimte hebben om te concurreren. Het is bijvoorbeeld bijna onmogelijk om te concurreren op prijs, mede door de vaste eigen bijdrage. Meso: de rol van de brancheorganisatie is voornamelijk die van beleidsondersteuner, ook op het gebied van marketing. Men is een aantal jaar geleden wel gestart met de actieve promotie van thuiszorg als branche, bezuinigingen maakte voortzetting hiervan onmogelijk. De brancheorganisatie ziet het als zijn belangrijkste taak om de onderhandelingen met het ministerie en de vakbonden op een goede manier te volbrengen. Micro: Het marketingbeleid richt zich het grootste gedeelte van de tijd op verwijzers en cliënten. Binnen de laatstgenoemde groep wordt vaak onderscheid gemaakt in particuliere en geïndiceerde cliënten. De grens tussen partners, substituten en concurrenten is diffuus. Het aantal nieuwe toetreders is klein. De invulling van de marketingmix wordt eveneens bepaald door invloeden van bovenaf. Zo worden de prijzen en producten (functies) centraal vastgesteld. Op het gebied van promotie ligt de nadruk op het adverteren, ook het hebben van een goed imago en bijbehorende PR wordt steeds belangrijker. Het personeel is voor alle respondenten de spil van hun organisatie. Conclusies en aanbevelingen: Thuiszorgorganisaties zijn op verschillende manieren bezig met het voeren van een marketingbeleid. Tevens is er veel variatie in formalisatie van dit beleid. De invloed van wet- en regelgeving is groot bij het ontwerpen van een marketingbeleid. Zo behoudt de overheid invloed binnen de markt door de functies vast te leggen en prijzen via het CTG af te spreken. Door deze overheidsregulering is het is voor ambitieuze organisaties onmogelijk om hun marketingbeleid in de volle breedte te gaan ontwikkelen. De kwaliteit van zorg mag bij het ontwikkelen van een marketingstrategie niet uit het oog worden verloren, teneinde het imago van de instelling hoog te houden. In het licht van de aankomende WMO is het tevens belangrijk dat de organisaties hun contacten met de gemeenten aanhalen. Relatiemanagement als onderdeel van het bredere marketingbeleid is daarom cruciaal. Een kritische blik op de prijs van de diverse producten en de toegevoegde waarde van producten voor klanten is nodig. De gemeente zal gaan proberen zo goedkoop mogelijk zorg in te kopen. https://thesis.eur.nl/pub/3941/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Coomans, L.P.</div> In recent years, the expenditure of AWBZ care has grown more strongly than the anticipated by the Netherlands. To reduce the expenditure of AWBZ care the government has taken a number of measures. One of the introduced measures is the introduction of competition in AWBZ care. The competition law defines and regulates the competition on economic markets. The Netherlands Competition Authority (NMa) is the suitable supervision holder. The Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) has the task to essay the indication decisions for AWBZ-care. However, the CIZ performs no economic activities. For this reason the competition law does not apply to the CIZ. However, the CIZ can delegate its power to task indication decisions to AWBZ care providers. That means that ABWZ care providers can influence the demand of patients. This poses the problem that competition may be distorted. This research paper aims to give insight into the way which indications for AWBZ care are stated and to what extent there are dangers for reaching an optimum of competition. The central research question has been formulated as follows: How can the cooperation between the CIZ and care providers be organized in a way that this cooperation does not distort competition on the market for AWBZ care? The research exists of a literature study and qualitative research. The qualitative research exists of a casestudy in the region Amsterdam. It becomes clear that the CIZ transfers the preparation and research for indications to AWBZ care providers. The CIZ should refrain from delegating these activities in order to enable an optimum of competition in AWBZ care.De kosten van de AWBZ-zorg zijn de afgelopen jaren tegen de verwachting van de overheid sterker gegroeid. Om de kosten van de AWBZ-zorg te beheersen heeft de overheid een aantal maatregelen genomen. En één van de ingevoerde maatregelen is de introductie van marktwerking in de AWBZ-zorg. De Mededingingswet bewaakt de mededinging op economische markten. De Nederlandse Mededingautoriteit is de aangewezen toezichthouder. Het CIZ heeft de taak om de indicatiebesluiten op te stellen voor de AWBZ-zorg. Het CIZ verricht echter geen economische activiteiten en daarom is de Mededingingswet niet van toepassing op het CIZ. Het CIZ kan echter haar taak om indicatiebesluiten op te stellen mandateren aan AWBZ-zorgaanbieders. Dat betekent dat AWBZzorgaanbieders de vraag van zorgvragers kunnen beïnvloeden, waarbij er het risico kan zijn dat de marktwerking verstoord wordt. Dit onderzoek beoogt inzicht te geven in de wijze waarop indicaties voor de AWBZzorg worden gesteld en in hoeverre er risico’s zijn die het bereiken van een optimale marktwerking in de weg staan. De centrale onderzoeksvraag is als volgt geformuleerd: Hoe kan de samenwerking tussen het CIZ en zorgaanbieders zodanig vorm worden gegeven, dat deze samenwerking een goede marktwerking op de AWBZ-zorgmarkt niet belemmert? Het onderzoek bestaat uit een literatuurstudie en kwalitatief onderzoek. Het kwalitatief onderzoek bestaat uit een casestudy in de regio Amsterdam. Uit het onderzoek blijkt dat het CIZ de voorbereiding en het onderzoek van de indicatiestelling overdraagt aan AWBZ-zorgaanbieders. Om een optimale marktwerking te bereiken in de AWBZ-zorg kan deze taak het best door het CIZ zelf worden uitgevoerd. https://thesis.eur.nl/pub/4380/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Woldhuis, Z.D.</div> https://thesis.eur.nl/pub/3968/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Linders, M.K.</div> This thesis contains a description of a study regarding the post-operative pain policy of academic hospitals. Post-operative pain management is a subject that has received increasing attention within healthcare in recent years. The results of research over the last thirty years suggest that 75% of post-operative patients have experienced moderate to severe pain. Although improvements have been made in recent years, the desired quality level has not yet been achieved (Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie 2003:9). The post-operative pain protocol is the basis of the post-operative pain policy of hospitals. The content and structure of the protocols also determine the outcomes of the post-operative pain policy, such as the extent of the pain experienced and patient satisfaction. A protocol that meets demands does not guarantee optimal results of the post-operative pain policy. The prescribed proceedings actually have to be carried out to achieve the desired outcomes. Various (organizational) factors can influence the carrying out of the proceedings according to protocol. In this study the protocols of the Erasmus MC, the University Medical Centre Nijmegen (UMCN) and the Leiden University Medical Centre (LUMC) are compared and assessed on content and structure with the help of quality indicators. Professionals from the UMCN and the Erasmus MC were asked in interviews which factors influence the carrying out of the pain protocol. To study the experiences of patients regarding post-operative pain policy, a survey has been conducted among patients of the Erasmus MC and the UMCN. The outcomes of the study show that the post-operative pain policy of University Medical Centres can be improved on several points. There are both differences and similarities between hospitals in the elaboration of the pain policy in a protocol. If differences and/or similarities are found and to what extent depends on which hospitals are compared. One important conclusion which can be drawn from the protocol analyses is that all protocols studied show certain shortcomings and/or ambiguity. Professionals indicate various factors that cause deviations from the protocol. Workload, efficiency problems and financial barriers are the most important organizational factors that influence the implementation of the protocol in practice. In addition, factors such as knowledge of the employees about the protocol and pain(treatment) play an important role. The results of the inquiry do not show differences in experiences of patients of the UMCN and the Erasmus MC. The similarity of the pain protocols may explain the fact that there are no differences between these hospitals. However, differences do exist between the experiences of professionals and patients with regard to the extent to which the postoperative pain policy is actually carried out. For example, professionals indicate that they give information about pain and pain(treatment) in most cases. Almost a third of the patients however indicate that they have not received any information at all.Deze scriptie bevat een beschrijving van een onderzoek naar het postoperatieve pijnbeleid van academische ziekenhuizen. Postoperatieve pijnbestrijding is een onderwerp dat de afgelopen jaren in toenemende mate aandacht krijgt binnen de gezondheidszorg. Uitkomsten van onderzoek in de afgelopen dertig jaar suggereren dat 75% van de postoperatieve patiënten matige tot ernstige pijn ervaart. Hoewel de laatste jaren verbetering te zien is, is het gewenste kwaliteitsniveau van het postoperatieve pijnbeleid nog niet bereikt (Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie 2003:9). Het postoperatieve pijnprotocol vormt de basis van het postoperatieve pijnbeleid van ziekenhuizen. De inhoud en opzet van deze protocollen zijn mede bepalend voor de uitkomsten van het postoperatieve pijnbeleid, zoals de mate van ervaren pijn en patiënttevredenheid. Met een protocol dat voldoet aan de gestelde eisen zijn optimale resultaten van het pijnbeleid nog niet gegarandeerd. De voorgeschreven handelingen zullen in de praktijk ook daadwerkelijk uitgevoerd moeten worden om de beoogde uitkomsten te behalen. Verschillende (organisatorische) factoren kunnen de uitvoering van de protocollair vastgelegde handelingen beïnvloeden. In dit onderzoek zijn de protocollen van het Erasmus MC, het Universitair Medisch Centrum Nijmegen (UMCN) en het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) vergeleken en beoordeeld op inhoud en opzet met behulp van kwaliteitsindicatoren. Aan professionals van het UMCN en Erasmus MC is vervolgens in interviews gevraagd welke factoren de uitvoering van het pijnprotocol beïnvloeden. Tot slot zijn ervaring van patiënten met het postoperatieve pijnbeleid onderzocht. Hiervoor is een enquête uitgezet onder patiënten van het Erasmus MC en het UMCN. De uitkomsten van het onderzoek laten zien dat het postoperatieve pijnbeleid van Universitair Medische Centra op verschillende punten verbeterd kan worden. Er bestaan zowel verschillen als overeenkomsten tussen ziekenhuizen in de uitwerking van het pijnbeleid in een protocol. Of er sprake is van overeenkomsten en/of verschillen en in welke mate deze zich voordoen is afhankelijk van welke ziekenhuizen men met elkaar vergelijkt. Een belangrijke conclusie die getrokken kan worden aan de hand van de protocollenanalyse is dat alle bestudeerde protocollen in meer of mindere mate bepaalde tekortkomingen en/of onduidelijkheden vertonen. In de interviews geven professionals verschillende factoren aan die er de oorzaak van zijn dat het protocol niet altijd (volledig) wordt opgevolgd. Werkdruk, efficiency problemen en financiële barrières zijn de belangrijkste organisatorische factoren die het opvolgen van het protocol in de praktijk kunnen beïnvloeden. Daarnaast spelen factoren als de kennis van de medewerker omtrent het protocol en pijn(behandeling) een belangrijke rol. Uit de resultaten van de enquête komen geen verschillen in ervaringen van patiënten van het UMCN en het Erasmus MC naar voren. Dat de pijnprotocollen van beide ziekenhuizen in grote mate overeenkomen kan er aan bijdragen dat er geen verschillen bestaan tussen deze ziekenhuizen. Verschillen bestaan er wel tussen de ervaringen van patiënten en professionals met betrekking tot de uitvoering van het postoperatieve pijnbeleid. Professionals geven bijvoorbeeld aan dat informatie over pijn en pijnbehandeling in de meeste gevallen gegeven wordt. Bijna een derde van de patiënten geeft echter aan dat zij geen informatie hebben ontvangen. https://thesis.eur.nl/pub/3899/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Tijdhof, A.</div> The setting in which this research took place is the Erasmus Medical Centre (Erasmus MC). This research aims at optimizing the throughput time of patients with angina pectoris, visiting the outpatient department of Cardiology. The throughput time of the outpatient department is defined as the day of the first visit till the day of getting the diagnosis. The throughput time is currently 58 days. The research showed that there is a wide range of care routings followed by patients with angina pectoris. Routings vary in the number of visits, in the number of diagnostic procedures and in the order in which diagnostic procedures are performed. After the analysis of care routings and their variability, a few scenarios were developed to improve the performance of care processes in throughput time. These scenarios are based on literature, quantitative dates, participating observations and on an external orientation at two other hospitals. The primary aim of the scenarios is to reduce the throughput time to one day. In the first scenario the patient visits the outpatient department of Cardiology en will undergo an electrocardiogram, followed by a blood test and an echo procedure. After the diagnostic procedures the doctor evaluates the results (without seeing the patient) and decides if the patient has to undergo a bicycle exercise test. After these diagnostic procedures the patient will have an appointment with the doctor. Because of the late contact between doctor and patient in this scenario, another scenario was developed. In the second scenario the patient will first have an electrocardiogram and a blood test. After that, the patient will have a first appointment with the doctor. The first appointment will be followed by an echo procedure, a bicycle exercise test and if necessary a thorax X-ray. After these diagnostic procedures the patient will have the second appointment with the doctor. The third and last scenario is a scenario for the future. The Erasmus Medical Centre has a new dual-source CT scan. Possibly this scan can replace other diagnostic procedures for patients with angina pectoris.In dit onderzoek is de doorlooptijd van patiënten met pijn op de borst op de polikliniek Cardiologie van het Erasmus MC onderzocht en is er gekeken naar mogelijkheden om de doorlooptijd te verkorten. De doorlooptijd van patiënten met pijn op de borst bedraagt momenteel gemiddeld 58 dagen. Dit is langer dan de toegestane doorlooptijd die kan worden afgeleid van de Treeknormen voor poliklinieken. Ook is gebleken dat er geen eenduidig zorgproces wordt doorlopen door de pijn op de borst patiënten. Er is sprake van een grote variatie in zorgprocessen die door patiënten doorlopen worden en een grote wisseling in de volgorde waarin onderzoeken worden ondergaan. Nadat het huidige zorgproces in kaart was gebracht en ook de knelpunten zijn er enkele scenario’s ontwikkeld om de organisatie van het zorgproces te verbeteren. De verbetervoorstellen zijn gebaseerd op literatuur, kwantitatieve data, participatieve observaties en een externe oriëntatie bij twee andere ziekenhuizen. Het primaire doel van de verbetervoorstellen is de doorlooptijd terug te brengen naar één dag. In het eerste scenario komt de patiënt op de polikliniek Cardiologie en ondergaat een ECG. Vervolgens laat de patiënt bloed prikken en wordt er een echo gemaakt. De resultaten van deze onderzoeken worden beoordeeld door een arts (zonder de patiënt te zien). Tijdens deze beoordeling wordt er gekeken of de patiënt een fietstest mag/moet ondergaan. Nadat alle onderzoeken gedaan zijn, vindt er een consult met een arts plaats. In dit zorgproces is er erg laat in het traject contact tussen de specialist en de patiënt, en om deze reden is er nog een tweede scenario ontwikkeld. Bij dit scenario ondergaat de patiënt eerst een ECG en laat vervolgens bloedprikken. De uitslagen van deze onderzoeken worden beoordeeld door een arts, en eveneens vindt er lichamelijk onderzoek plaats tijdens dit eerste consult. Na het consult ondergaat de patiënt een echo en een fietstest. Tijdens het eerste consult wordt eveneens beslist of de patiënt wel of niet een thorax foto moet laten maken. Na deze onderzoeken heeft de patiënt een tweede afspraak met de specialist. Ook dit scenario resulteert in en doorlooptijd van één dag. Het derde scenario is een toekomstscenario. In het Erasmus MC staat momenteel een nieuwe CT scan die mogelijk andere onderzoeken voor patiënten met pijn op de borst overbodig kan maken, waardoor het proces nog verder vereenvoudigd kan worden. https://thesis.eur.nl/pub/3940/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Vries, K.M. de</div> The situation in which elderly per definition move to a so called ‘home-for-the-elderly’ is not as common as it used to be. Both social, technological and governmental developments result more and more in a situation where elderly remain in their original environment where they receive care and services. Apart from the developments as described above, there is also a changing situation in the way care and services are rendered. In the new situation the emphasis is no longer on the offer of care and services, but on the way the wants, needs and demands of a client are fulfilled. ‘What the customer wants, the customer gets’; and the customer wants service. Both client and caregiver define his wants, needs and demands and the way the service will be given. A Human Resource Management (HRM)-policy in which the appropriate people with the appropriate knowledge are placed in the appropriate position, is necessary to be able to render service. A suitable jobdesign needs to be adjusted to a service-oriented strategy. Yet, in practice it turns out that the HRM-policy is not per definition suitable for a service-oriented strategy. This paper describes the research to a ‘suitable jobdesign for a service-oriented strategy to be able to supply care and services for the elderly in their original environment’. By the theoretical model of Schneider and Bowen (1996) it is described what aspects are essential to be able to work service-oriented. In this theoretical model an organization is divided into three levels: a client level, a boundary level and a co-ordination level. By developing a suitable jobdesign by the co-ordination level, it is possibly for an employee to provide care and services that fulfils clients’ expectations on the client level. To gain insight in the basic elements of jobdesign the theoretical model of Hackman and Oldham (1980) is used. This model distincts jobdesign into five main elements, knowing: skill variety, task identity, task significance and autonomy. A combination of both theories has lead to a composed model which helps to find an answer to the central question. The scientific method used in this thesis is a case-study; a form of qualitative descriptive research. The setting where the research took place is AxionContinU, location Mariënstein, from where care and services are given to approximately 50 clients in their original environment. Six clients, six caregivers of the third level and one HRM manager were interviewed. The outcomes of the interviews show that a jobdesign containing only caregivers of the third level is appropriate to answer a client’s wants, needs and demands. It is desirable to be able to consult other disciplines (like social workers, physiotherapists, speech trainers, ergo therapists and psychologists) when needed. These other disciplines do not necessarily have to be a part of the daily team. The HRM manager says that the management of AxionContinU is searching for other services or disciplines, or elements of training, to complete a service-strategy (with a focus on the future). The current services that are being supplied are mostly housekeeping and social activities. There is no urgent need for other services, but clients do think that the help of a grocery service, administrative service, a dinner-service of a gardener might be helpful. A part of a client’s needs, wants or demands does not enter the caring organization. Commonly other social organizations in the neighbourhood or family of the clients are asked for help. In the current situation, the caring organization does not try to support a client’s family. It is recommended to the caring organization to do something with this situation. In the way the function of caregivers (of the third level) is filled in, a service-oriented strategy turns out to have consequences. A greater sense of flexibility, initiative, autonomy and independence is needed.De situatie waarin ouderen per definitie hun ‘oude dag’ in een zogenaamd bejaardenhuis doorbrengen, behoort steeds meer tot het verleden. Zowel maatschappelijke, technologische als overheidsontwikkelingen hebben tot gevolg dat de nadruk in het huidige zorgaanbod (en dat van de toekomst) steeds meer komt te liggen op extramurale zorg- en dienstverlening. Naast een toenemende verschuiving van een intramurale naar een extramurale woonomgeving, is ook de invulling van de zorg- en dienstverlening aan verandering onderhevig. Het principe van vraaggerichte zorg is in opkomst. Hierbij staat niet langer het aanbod van zorg en diensten, maar juist de vraag van de cliënt centraal. De klant is koning; de klant wil service. Cliënt en hulpverlener bepalen gezamenlijk de zorgvraag én de invulling ervan. Een passend Human Resource Management (HRM) beleid waarin de juiste mensen met de juiste kennis en kunde op de juiste plek worden ingezet is noodzakelijk om vraaggericht te kunnen werken. De taak- en functiestructuur, kortweg jobdesign, dient te worden afgestemd op de vraaggerichte werkwijze. Toch blijkt het in de praktijk juist aan dit afgestemde beleid te ontbreken. Deze scriptie beschrijft het verloop van een onderzoek naar ‘een passend jobdesign om in de extramurale ouderenzorg vraaggerichte zorg en diensten te kunnen verlenen’. Aan de hand van een theoretisch model van Schneider en Bowen (1996) wordt beschreven welke aspecten van essentieel belang zijn om vraaggerichte service te kunnen verlenen. In het theoretische model wordt een organisatie verdeeld in drie niveaus: het klantniveau, grensniveau en coördinatieniveau. Door op het coördinatieniveau een afgestemd jobdesign te ontwikkelen, kan door de medewerkers op het grensniveau zorg en diensten geleverd worden die aansluit bij de verwachtingen van cliënten op het klantniveau. Om inzicht te krijgen in de kernelementen van het begrip jobdesign is gebruik gemaakt van een ander theoretisch model. Hackman en Oldham (1980) onderscheiden jobdesign in vijf hoofdonderdelen, te weten: skill variety, task identity, task significance en autonomy. Een combinatie van beide theorieën heeft geleid tot een samengesteld model. Aan de hand van dit samengestelde model is gezocht naar een antwoord op de onderzoeksvraag. De wetenschappelijke onderzoeksmethode die in deze studie is toegepast is de casestudy; een vorm van kwalitatief beschrijvend onderzoek. De setting waar het onderzoek heeft plaatsgevonden is AxionContinU, locatie Mariënstein, van waaruit extramurale zorg en diensten geboden wordt aan circa 50 cliënten. Er zijn interviews gehouden met zes cliënten, zes verzorgenden niveau 3 en één manager PO&O. Uit de interviews met verzorgenden en cliënten blijkt dat een jobdesign bestaande uit alleen verzorgenden niveau 3 tot nu toe voldoende is om de zorgvraag van extramuraal wonende cliënten te beantwoorden. Het is gewenst om andere disciplines (zoals maatschappelijk werkenden, fysiotherapeuten, logopedisten, ergotherapeuten en psychologen) in consult te kunnen roepen wanneer daar behoefte aan is, zij hoeven echter geen onderdeel te zijn van het extramurale zorgteam. De manager PO&O geeft aan dat het management nog wel op zoek is naar andere diensten, disciplines en opleidingselementen die mogelijk aanvulling kunnen geven bij een vraaggerichte werkwijze (onder andere met het oog op de toekomst). De huidige vraaggerichte diensten die geleverd worden, zijn vooral van huishoudelijke en sociale aard (activiteiten). Hoewel er geen dringende behoefte is aan de inzet van andere diensten, kunnen cliënten bedenken dat de diensten van een boodschappenservice, administratieve dienstverlening, een verse maaltijdvoorziening of een tuinman handig kan zijn. Een deel van de vragen van de cliënten komt niet bij de zorgorganisatie terecht. Vaak worden andere organisaties in de omgeving ingeschakeld of wordt de vraag aan mantelzorgers gesteld. Tot op heden wordt hier door de organisatie nog niet structureel op ingesprongen. Het dient aanbeveling om hier wel op in te springen. Qua invulling van de functie (verzorgende niveau 3) blijkt een vraaggerichte werkwijze zeker gevolgen te hebben. Genoemd worden een groter mate van flexibiliteit, initiatief, autonomie en zelfstandigheid. https://thesis.eur.nl/pub/3946/ Sun, 01 Jan 2006 00:00:01 GMT <div>Faber, S.</div> In this juridical thesis, research is done about the influence of the Dutch competition law on the negotiations between health insurers and hospitals in purchasing health care, concerning the so called B-segment. A case in which a health insurer wants to require a hospital in the region of this insurer to offer a lowest price guarantee is at issue. This lowest price guarantee implies that absolutely no other insurer can buy the services and products for a lower or the same price. The question is if asking for the lowest price guarantee has been permitted according to the competition law. The first step is to determine whether the executing entities of the Health Insurance Act (the health insurers) are undertakings in the sense of the Dutch competition law. An entity is an undertaking if the activities performed are economic, and not social. The Dutch health insurers are determined as undertakings by applying six criteria. The second step is to delimit the relevant market. This market can be divided in a relevant product market and a relevant geographic market, which both can be subdivided in a market for (offering) health insurances and a market for purchasing health care. The market for (offering) health insurances exists from the market for health insurances, and is generally regional. The market for purchasing health care exists from the Diagnosis Treatment Combinations in the Bsegment, and is generally equal to the geographic market for offering health insurances. As soon as the relevant market is delimited, it is possible to stipulate whether the health insurer has an economic dominant position in relation to the hospital. Important therefore are market shares, alternative arrangements for suppliers and a possible countervailing power on the sale side. In her original core region the health insurer generally has a large market share, which creates a dominant economic position. This position is even stronger when there are more hospitals in the region, because of the possible alternative arrangements for the health insurer. The hospital generally does not have possibilities for alternative arrangements, but may have countervailing power because patients would be more inclined to choose a different health insurer over a different hospital. When the health insurer has an economic dominant position in relation to the hospital it must be stipulated whether asking for the lowest price guarantee can be seen as an abuse of this position. Abuse can arise when an undertaking with an economic dominant position imposes certain conditions in a binding way on suppliers, in the shape of exploitation or exclusion. Enforcing exclusive contracts can be seen as abuse. Asking for the lowest price guarantee can be seen as an exclusive contract, because (potential) competitors always have to pay higher prices for the same products or services. Fair competition will be eliminated in that way. Asking for the lowest price guarantee leads to exclusion of other insurers from the market for purchasing health care, and as a result also to exclusion from the market for (offering) health insurances. Asking for the lowest price guarantee by a health insurer with an economic dominant position can be seen as abuse of that economic dominant position in the sense of the Dutch competition law.In dit onderzoek is gekeken naar de invloed van de Mededingingswet op de onderhandelingen tussen zorgverzekeraars en ziekenhuizen bij de inkoop van het B-segment. Er staat een casus centraal waarin een zorgverzekeraar een laagste prijs garantie wil vragen aan een ziekenhuis in de regio van deze verzekeraar. Deze laagste prijs garantie houdt in dat geen enkele andere verzekeraar de zorg tegen een lagere of dezelfde prijs mag inkopen. De vraagstelling luidt of het vragen om de laagste prijs garantie is toegestaan volgens de mededingingswetgeving. Om de vraagstelling te beantwoorden moet eerst worden vastgesteld of een zorgverzekeraar een onderneming in de zin van de Mededingingswet is. Een entiteit is een onderneming als de uitgevoerde activiteiten economisch van aard zijn, en niet sociaal. Hiervoor worden zes criteria toegepast op de Nederlandse zorgverzekeraars, waaruit blijkt dat dit ondernemingen zijn. Vervolgens moet de relevante markt worden afgebakend. Deze markt kan worden verdeeld in een relevante productmarkt en een relevante geografische markt, welke beide weer worden onderverdeeld in een markt voor (het aanbieden van) zorgverzekeringen en een markt voor de inkoop van zorg. De markt voor (het aanbieden van) zorgverzekeringen bestaat uit de markt voor zorgverzekeringen, en is vaak regionaal. Dit kan echter per zorgverzekeraar verschillen. De markt voor de zorginkoop bestaat uit de DBC’s in het B-segment en is meestal gelijk aan de geografische markt voor het aanbieden van zorgverzekeringen. Wanneer de relevante markt is afgebakend kan worden bepaald of de zorgverzekeraar een economische machtspositie heeft ten opzichte van het ziekenhuis. Hierbij wordt gekeken naar marktaandelen, uitwijkmogelijkheden van de leveranciers en het bestaan van een mogelijke tegenmacht aan de verkoopzijde. De zorgverzekeraar heeft meestal een groot marktaandeel in haar oude kernwerkgebied, waardoor er een economische machtspositie ontstaat. Dit wordt nog waarschijnlijker naarmate er meer ziekenhuizen in de regio gevestigd zijn, omdat de verzekeraar dan voldoende uitwijkmogelijkheden heeft. Het ziekenhuis heeft deze uitwijkmogelijkheden meestal niet, maar kan wel tegenmacht bieden aan de zorgverzekeraar doordat verzekerden en patiënten eerder kiezen voor een andere zorgverzekeraar dan voor een ander ziekenhuis. Als vastgesteld is dat de zorgverzekeraar een economische machtspositie heeft ten opzichte van het ziekenhuis moet worden bepaald of het vragen om een laagste prijs garantie misbruik van deze machtspositie is. Misbruik kan ontstaan wanneer een onderneming met een economische machtspositie aan de inkoopzijde bepaalde voorwaarden dwingend oplegt aan leveranciers, in de vorm van uitbuiting of uitsluiting. Het afdwingen van exclusieve contracten is een vorm van misbruik. Het vragen van een laagste prijs garantie kan worden beschouwd als een exclusief contract, omdat (potentiële) concurrenten altijd meer moeten betalen voor dezelfde producten of diensten. Hierdoor wordt eerlijke concurrentie aan de inkoopzijde tegengehouden. Het vragen om een laagste prijs garantie leidt dus tot uitsluiting van andere verzekeraars van de markt voor de inkoop van zorg, en daarmee van de verzekeringsmarkt. Zij kunnen immers minder prijsvoordelen doorberekenen aan hun cliënten. Het vragen van een laagste prijs garantie door een zorgverzekeraar met een economische machtspositie kan worden beschouwd als misbruik van een economische machtspositie in de zin van de Mededingingswet.