Duurzame ongelijkheid

In steeds meer beleid en onderzoek wordt de transitie die noodzakelijk is om te verduurzamen ook als een mogelijk nieuwe tweedeler genoemd. Afgelopen jaar bleek dat bij het stijgen van de energieprijzen. Echter, niet alleen de laagste maar juist ook middeninkomens hadden last van deze stijging. De landelijke overheid kwam daarom voor het eerst met een nieuwe groepering in haar beleid; de lage middenklasse. Het doel van dit onderzoek is om te achterhalen welke factoren voor starters, binnen de lage middenklasse, bepalend zijn in het maken van duurzame keuzes. Hierbij luidt de hoofdvraag van dit onderzoek: “Welke factoren beïnvloeden de mate waarin starters, uit de lage middenklasse, bewust duurzaam consumeren?” Dit is onderzocht middels kwalitatief onderzoek waarbij er een elftal semigestructureerde interviews zijn gehouden. De belangrijkste resultaten van dit onderzoek zijn dat de starters zich handelingsbekwaam voelen voor het doen van duurzame consumptie. Dit komt door vier factoren. Het vertrouwen in de overheid, de sociale omgeving, financiële context en het gebrek aan kennis. De starters zien de grootste verantwoordelijkheid niet bij zichzelf, maar bij de overheid. Echter, hebben ze in diezelfde overheid weinig vertrouwen. Dat komt door de laag ervaarde slagkracht en de ervaarde kennis binnen het dossier. Zowel financieel als sociaal stellen de respondenten andere prioriteiten. Dit is niet vanuit onwil, maar omdat in de huidige context de impact die zij kunnen maken voor hen te laag en onduidelijk is om over te gaan tot actie. Tot slot, is een belangrijke conclusie van dit onderzoek dat er geen eenduidige definitie bestaat onder de starters van duurzame consumptie. Dit zorgt voor een groot gevoel van machteloosheid bij de starters. Daarom zou de focus bij overheden moeten zijn hoe deze jonge groep weer handelingsperspectief te geven door begrijpelijk beleid over duurzame consumptie.