Werken interventies voor leerachterstanden: een realistische beleidsevaluatie

Abstract In dit verkennende onderzoek wordt aan de hand van de Realist Evaluation methode van Pawson en Tilley (1997) de effectiviteit van het beleid dat gevoerd wordt op leerachterstanden in leesvaardigheid naar aanleiding van Covid-19 onderzocht op basisschool X. Dit onderzoek is gebaseerd op literatuur over leerachterstanden en interviews die zijn uitgevoerd op basisschool X. Deze school heeft een zestal interventies gekozen die de leerachterstand in leesvaardigheid moeten verminderen. Dit zijn verbetering SLB-technieken leerkrachten, SLB-traject in de klas, SLB-traject buiten de klas, leerteam close reading, hulp in kleine groepjes voor tekstbegrip en scholing voor leerkrachten in close reading. Scholing voor leerkrachten in close reading was nog niet uitgevoerd en kon dus niet worden meegenomen in de evaluatie. De andere vijf interventies lijken effectief mits er aan een aantal contextuele factoren wordt voldaan. De interventies hebben geleid tot minder leerachterstanden en hebben dus het gewenste resultaat bereikt. De contexten die hierbij wel van belang zijn, zijn de leerkrachten, financiële mogelijkheden, de ouders van de kinderen, aanwezigheid en de aansluiting bij citotoetsen. De resultaten kunnen nog worden geoptimaliseerd als er wordt gekeken naar de verschillende contexten en deze worden aangepakt.