Hoogopgeleide ouders: zegen of vloek? Een kwantitatief onderzoek naar de onderliggende mechanismen in de relatie van het opleidingsniveau van ouders en de mate van faalangst die het kind ervaart.

In dit onderzoek wordt de relatie tussen het opleidingsniveau van ouders en de mate van faalangst bij kinderen onderzocht. Op basis van de literatuur wordt verwacht dat dit verband gemedieerd wordt door self efficacy, ervaren steun, schoolprestaties, verwachtingen en ervaren druk. Dit is getoetst door middel van multivariate regressie analyses en bootstrap analyses in PROCESS. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van data van het Programme for International Student Assessment (PISA) uit 2018 van het Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). De analyses zijn uitgevoerd voor de landen Brazilië, Chili, Dominicaanse Republiek, Duitsland, Hong Kong, Ierland, Italië en Kroatië. De resultaten laten zien dat het opleidingsniveau van de ouders geen direct effect heeft op de mate van faalangst die de leerling ervaart. Wel heeft het opleidingsniveau van de ouders een indirect effect op faalangst via self efficacy, ervaren steun en de schoolprestaties. Zoals verwacht leidt het opleidingsniveau van de ouders via self efficacy en ervaren steun tot minder faalangst. Interessant genoeg leidt het opleidingsniveau van ouders, tegen de verwachtingen in, via prestaties juist tot meer faalangst. Het opleidingsniveau van de ouders blijkt geen indirect effect te hebben op de mate van faalangst via verwachtingen en ervaren druk. Wel blijkt dat leerlingen die meer druk ervaren meer last hebben van faalangst.