Nog lang en gelukkig werken

Globalisering, technologisering en een verminderde vakbondsmacht zorgen er voor dat de Europese arbeidsmarkt aan sterke veranderingen onderhevig is. Bedrijven zetten steeds vaker flexibele arbeidscontracten in, om effectief met alle veranderingen mee te kunnen bewegen. Ondanks de voordelen voor bedrijven, lijdt het welzijn van werknemers met een tijdelijk arbeidscontract hier doorgaans wel onder, waardoor de welzijnskloof tussen vaste en tijdelijke arbeidscontracten verder uit elkaar wordt getrokken. Op basis van de job-stress-theory en deprivatie-theorie stelde hypothese 1: Het welzijn van werknemers met een tijdelijk arbeidscontract is lager dan dat van werknemers met een vast arbeidscontract. Als onderdeel van de Europe 2020 Strategy belooft de Europese Commissie met het flexicurity-beleid meer arbeidsmarktflexibiliteit toe te kunnen passen, zonder dat dit ten koste hoeft te gaan van het werknemerswelzijn. Hierbij zouden de negatieve effecten van baanonzekerheid, afkomstig uit verdere flexibilisering, gecompenseerd worden door meer werk- en inkomenszekerheid te bieden. Volgens de Europese Commissie zou dit voornamelijk ten goede komen aan het welzijn van werknemers met een tijdelijk arbeidscontract, omdat zij doorgaans al hogere niveaus van baanonzekerheid ervaren. Op basis van de waarderingstheorie en de zelfdeterminatietheorie stelde hypothese 2: De negatieve relatie tussen tijdelijk arbeidscontract en welzijn wordt minder sterk naarmate het gehanteerde flexicurity-beleid toeneemt. Het doel van deze studie is een Europees landen-vergelijkend onderzoek, dat inzichtelijk maakt of het flexicurity-beleid daadwerkelijk positief van invloed is op het psychologische welzijn van werknemers met een tijdelijk arbeidscontract. In totaal hebben 24.707 respondenten uit 25 Europese landen deelgenomen aan de huidige studie. De resultaten lieten hierbij zien dat werknemers met een tijdelijk arbeidscontract een lager psychologisch welzijn hebben dan werknemers met een vast arbeidscontract. Daarnaast bleek de mate waarin een land het flexicurity-beleid hanteert geen effect te hebben op het welzijnsverschil tussen werknemers met een vast en een tijdelijk arbeidscontract.