Oudere werknemers, juist meer of minder vitaal?

In dit onderzoek is onderzocht in hoeverre autonomie, competentie en sociale verbondenheid de relatie tussen leeftijd en vitaliteit verklaren. Volgens de literatuur worden werknemers naarmate zij ouder zijn, minder vitaal. Een verhoogde mate van autonomie op de werkvloer, competenties en sociale verbondenheid onderling zou ervoor kunnen zorgen dat de vitaliteit van deze werknemers wordt verhoogd. Er werd verwacht dat naarmate werknemers ouder zijn, zij beschikken over meer autonomie en zijn zij ook meer sociaal verbonden onderling en met hun leidinggevenden. Daarnaast werd ook verwacht dat een toename in leeftijd van werknemers, zou zorgen voor afname in competenties. Drie hypotheses over autonomie, competentie en sociale verbondenheid werden getoetst aan de hand van het European Working Conditions Survey 2015, bestaande uit ongeveer 34.000 respondenten uit 35 verschillende Europese landen. Uit de resultaten van dit onderzoek worden tegenstrijdigheden met de literatuur geconstateerd. Ten eerste wordt door de resultaten het tegengestelde gevonden van wat er verwacht werd. Naarmate werknemers ouder zijn, worden zij juist meer vitaal, in plaats van minder. De resultaten bevestigden wel dat een toename in leeftijd van werknemers voor meer autonomie zorgt en dat dit vervolgens zorgt voor meer vitaliteit. Echter geven de resultaten ook aan dat werknemers die ouder zijn minder sociaal verbonden zijn onderling en juist meer competenties beschikken. Op basis hiervan is de eerste hypothese over autonomie bevestigd en de twee overige, over competentie en sociale verbondenheid zijn verworpen. Kortom, naarmate werknemers ouder zijn, ervaren zij meer autonomie, beschikken zij over meer competenties en zijn zij minder sociaal verbondenen met elkaar. In alle drie gevallen zorgt de aanwezigheid van autonomie, competentie en sociale verbondenheid voor optimale vitaliteit van werknemers.