Energietransitie en de Regio: Effectiviteit van Regionale Samenwerking binnen de RES

De energietransitie is een complex vraagstuk dat samenwerking op verschillende bestuursniveaus vereist, waaronder gemeenten, provincies en het rijk. Dit onderzoek richt zich op de Regionale Energiestrategieën (RES’en) in Nederland, die zijn opgezet om bij te dragen aan de nationale ambitie van 55 TWh hernieuwbare energie in 2030, zoals vastgelegd in het Klimaatakkoord. De studie onderzoekt hoe transactiekosten, zoals informatie-, coördinatie-, en vertegenwoordigingskosten, de effectiviteit van deze regionale samenwerkingen beïnvloeden. Met behulp van een meervoudige casestudy-aanpak worden drie RES-regio's vergeleken. Data zijn verzameld via interviews met betrokken ambtenaren, documentanalyse en secundaire data van de Regionale Klimaatmonitor. De resultaten tonen aan dat er geen directe relatie is tussen de mate van transactiekosten en de effectiviteit van samenwerking, hoewel verschillen in perceptie en vooruitgang binnen de RES-regio's bestaan. De bevindingen suggereren dat een hogere betrokkenheid en frequente samenwerking in werkgroepen leiden tot meer tevredenheid en effectievere samenwerking. Het onderzoek concludeert dat transactiekosten een invloed hebben op de samenwerkingseffectiviteit, maar dat deze niet altijd negatief zijn. Aanbevelingen worden gedaan om de overlegstructuren te optimaliseren en de betrokkenheid van alle gemeentelijke partners te waarborgen, met als doel een succesvolle implementatie van de energietransitie.