Strategieën voor succes: een onderzoek naar boundary spanners in het sociaal domein

Deze scriptie onderzoekt de impact van strategieën van boundary spanners op de effectiviteit van governance-netwerken binnen het sociaal domein in drie Nederlandse gemeenten: Lelystad, Hollands Kroon en Utrecht. De focus ligt op drie strategieën: de ondernemende strategie, de mediërende strategie en de hiërarchische strategie. De effectiviteit van deze strategieën wordt beoordeeld op hun invloed op netwerkleren, verdeeld in single-loop, double-loop en triple-loop leren. Sinds de decentralisatiehervormingen van 2015 staan Nederlandse gemeenten voor aanzienlijke uitdagingen bij het leveren van geïntegreerde sociale diensten. Deze uitdagingen worden verergerd door de verwachte financiële beperkingen in het fiscale ravijnjaar 2026. Dit onderzoek, gebaseerd op een deductieve benadering, maakt gebruik van semigestructureerde interviews met boundary spanners in de genoemde gemeenten om kwalitatieve gegevens te verzamelen over het voorkomen en de impact van de drie strategieën. Uit de bevindingen blijkt dat de ondernemende strategie voornamelijk leidt tot single-loop leren met een beperkte positieve invloed op de netwerkeffectiviteit. De mediërende strategie draagt niet significant bij aan double-loop of triple-loop leren en verbetert de netwerkeffectiviteit daardoor niet. Hoewel de hiërarchische strategie theoretisch noodzakelijk wordt geacht voor structurele veranderingen, ontbreekt concreet bewijs voor de impact ervan op leeruitkomsten binnen het netwerk. Deze studie levert zowel theoretische als praktische inzichten in netwerkleren binnen het sociaal domein en benadrukt de noodzaak voor gemeenten om omgevingen te creëren die diepere niveaus van leren en aanpassing ondersteunen. Aanbevelingen omvatten onder andere het creëren van tijd en ruimte voor reflectie en het opzetten van een veilige leercultuur en werkomgeving.