Discrepanties Tussen Ouder- en Kinderrouwrapportages: De Rol van Ouderlijke Rouwreacties

Adolescenten die een dierbare verliezen, vormen een kwetsbare groep voor persisterende rouwreacties. Omdat zij hun emoties vaak minder delen, is het de vraag in hoeverre ouders de rouw van de adolescenten accuraat inschatten, en of de mate van de rouw van ouders hierbij een rol speelt. Het huidige onderzoek richt zich op (1) de discrepantie tussen zelfrapportages van adolescenten en ouderrapportages over de rouwreacties van adolescenten, en (2) de invloed van de rouw van ouders op eventuele discrepanties tussen zelfrapportages van adolescenten en ouderrapportages. Het onderzoek had een cross-sectioneel design en maakte gebruik van data van twee deelonderzoeken (rouwbehandeling.nl en TrafVic Kids). De steekproef bestond uit 89 ouder-adolescentkoppels. Rouwreacties werden gemeten met de Traumatic Grief Inventory-Kids-Clinician Administered (TGI-K-CA) voor adolescenten en ouderrapportages en de Traumatic Grief Inventory-Self Report Plus (TGI-SR+) voor zelfrapportages ouders. Er werd geen significante discrepantie gevonden tussen ouderrapportages en zelfrapportages van adolescenten. Een meervoudige regressieanalyse toonde dat hogere rouw bij ouders een significante voorspeller was van de discrepantie tussen ouderrapportages en zelfrapportages van adolescenten. De bevindingen suggereren dat ouders over het algemeen goed zicht hebben op de rouw van hun kind, maar dat hun eigen rouwreacties dit beoordelingsvermogen kunnen beïnvloeden. Dit benadrukt het belang om zowel het perspectief van de adolescent als dat van de ouder mee te nemen in klinische diagnostiek en begeleiding.