Eenzaamheid als mediator tussen migratieachtergrond en mentale gezondheid bij Nederlandse jongeren (16–25 jaar)

De mentale gezondheid van jongeren staat steeds meer onder druk. Verschillende studies suggereren dat jongeren met een migratieachtergrond mogelijk een verhoogd risico lopen op mentale gezondheidsproblemen, hoewel verschillen tussen jongeren met en zonder migratieachtergrond niet altijd consistent worden gevonden. Steeds meer onderzoek wijst erop dat sociale factoren, met name ervaren eenzaamheid, een centrale rol spelen in mentale kwetsbaarheid. Jongeren met een migratieachtergrond lijken daarbij vaker gevoelens van eenzaamheid te ervaren, wat mogelijk samenhangt met mentale gezondheid. Dit onderzoek onderzoekt daarom in hoeverre eenzaamheid de relatie tussen migratieachtergrond en mentale gezondheid verklaart bij Nederlandse jongeren van 16 tot 25 jaar. Op basis van gegevens uit het LISS-panel is in een steekproef van 386 jongeren (59,6% vrouw; 25,1% met een migratieachtergrond) onderzocht of jongeren met en zonder migratieachtergrond verschillen in mentale gezondheid en eenzaamheid. Met behulp van groepsvergelijkingen, regressieanalyses en een mediatiemodel is getoetst of eenzaamheid een verklarende rol speelt in deze relatie. De resultaten tonen aan dat jongeren met een migratieachtergrond gemiddeld meer eenzaamheid rapporteren dan jongeren zonder migratieachtergrond. Eenzaamheid hing bovendien samen met mentale gezondheid. Er werden echter geen verschillen gevonden in mentale gezondheid tussen jongeren met en zonder migratieachtergrond en ook werd geen mediërende rol van eenzaamheid vastgesteld. Deze bevindingen suggereren dat jongeren met een migratieachtergrond weliswaar eenzamer zijn, maar niet slechtere mentale gezondheid rapporteren, mogelijk doordat beschermende factoren negatieve effecten compenseren. Dit laat zien dat beleid zich zou moeten richten op het verminderen van eenzaamheid en het versterken van sociale verbondenheid onder jongeren.