Circulair beheer als Het Nieuwe Normaal voor Rotterdam

Waar het beheer van steden lange tijd berust heeft op het lineariteit, is voor het behalen van de circulaire doelstellingen van Nederlandse overheid een transitie naar circulair beheer nodig. Dit probleem wordt aangevlogen vanuit de institutionele theorie. Lineair en circulair beheer worden benaderd als praktische uitwerking van diepere, achterliggende overtuigingen: institutionele logica’s. Institutionele theorie stelt dat instituties uitingen zijn van logica’s, die het handelen van actoren, en daarmee een organisatie, sturen. Om tot circulair beheer te komen is de oprichting van circulaire instituties nodig. Dit gebeurt door middel van institutioneel werk. Dit onderzoek focust op de vraag hoe institutioneel kan zorgen voor de overgang van lineaire naar circulaire instituties in het beheerproces van de openbare ruimte door de gemeente Rotterdam waarbij ook de rol van Het Nieuwe Normaal wordt belicht. Hiervoor is aandacht besteed aan de volgende onderdelen: (1) het inzichtelijk maken van circulaire instituties binnen het beheerproces van de gemeente Rotterdam en in hoeverre deze tegenstrijdig zijn aan lineaire instituties; (2) het achterhalen welke vormen van institutioneel werk worden verricht en hoe dit werk zich verhoudt tot de tegenstrijdigheden tussen circulaire en lineaire instituties; (3) het onderzoeken van de rol van Het Nieuwe Normaal in institutioneel werk. Binnen het beheerproces van de gemeente Rotterdam bestaan tegenstrijdige logics of appropriateness rond kostenbenadering, planning en esthetiek. Verschillende vormen van institutioneel werk worden ingezet voor het creëren van circulaire instituties, maar dit wordt bemoeilijkt door diepgewortelde lineaire instituties en de afwezigheid van top-down besluitvorming voor circulair beheer. Bij institutioneel werk wordt daarom gezocht naar aanknopingspunten met lineaire instituties om zo circulair beheer in de praktijk mogelijk te maken. HNN speelt voornamelijk een rol in het conceptueel en beleidsmatig verankeren van circulariteit, maar kan ook fungeren als formeel kader om circulair beheer te legitimeren. Dit onderzoek leidt tot drie richtingen voor vervolgonderzoek: (1) een nadere verkenning van de rol van de organisatie, met specifieke aandacht voor top-down sturing en besluitvorming; (2) een longitudinale benadering om de dynamiek van institutioneel werk en de oprichting van circulaire instituties te analyseren; en (3) een studie die dit onderzoek uitbreidt naar een bredere groep ambtenaren, om een vollediger beeld te schetsen van hoe circulair beheer binnen het gehele cluster Stadsbeheer wordt benaderd.