De Zichtbare en Onzichtbare Collega Een kwalitatief onderzoek naar de invloed van hybride werken, sociale ruilrelaties en verwachtingen op de ervaren kwaliteit van samenwerking in multidisciplinaire ziekenhuisteams

De structurele opkomst van hybride werken, waarin medewerkers deels op afstand en deels op locatie werken, heeft de dynamiek van samenwerking in organisaties blijvend veranderd. In multidisciplinaire ziekenhuisteams, waar effectieve samenwerking tussen professionals uit uiteenlopende disciplines belangrijk is, kan hybride werken mogelijk leiden tot spanningen in sociale processen. Tegelijkertijd zijn de effecten hiervan op de ervaren kwaliteit van samenwerking in de zorg nog onvoldoende begrepen. Deze scriptie onderzoekt hoe hybride werken de ervaren kwaliteit van samenwerking in multidisciplinaire ziekenhuisteams beïnvloedt, en welke rol sociale ruilrelaties en sociale verwachtingen hierin spelen. Er zijn twintig semigestructureerde interviews afgenomen met medewerkers van het Ikazia Ziekenhuis die fysiek of hybride werken. Zij maken deel uit van multidisciplinaire teams die of volledig fysiek of deels hybride samenwerken. De bevindingen tonen aan dat fysieke aanwezigheid samenwerking makkelijker maakt door spontane afstemming en sociale verbondenheid. In hybride werkvormen kunnen medewerkers verschillende verwachtingen hebben over elkaars aanwezigheid en bereikbaarheid. Dit kan mogelijk leiden tot een ongelijke verdeling van steun en vertrouwen binnen het team, wat mogelijk de samenwerking kan beïnvloeden. Hybride werkenden ervaren bovendien de noodzaak om hun betrokkenheid specifiek te tonen. Tegelijkertijd biedt hybride werken kansen voor autonomie en werk en privébalans, mits teams investeren in gedeelde afspraken en sociale infrastructuur. Het onderzoek benadrukt dat multidisciplinaire samenwerking in een hybride werkomgeving vraagt om bewust management van sociale processen om de ervaren kwaliteit van samenwerking te waarborgen.