Van bureau naar keukentafel: De invloed van flexwerk op woonlocatiekeuze

Dit onderzoek analyseert de relatie tussen flexwerk en de woonlocatiekeuze van werkenden in Nederland. Sinds de Covid-19-pandemie is flexwerk sterk toegenomen en structureel ingebed in het Nederlandse werkklimaat, wat mogelijk invloed heeft op hoe mensen hun woonomgeving kiezen. Flexwerk stelt mensen in staat om plaats- en tijdsonafhankelijk te werken, wat mogelijk leidt tot andere woonvoorkeuren en potentieel traditionele afwegingen bij woonlocatiekeuze, zoals nabijheid tot werk, te veranderen. Het doel van dit onderzoek is om te analyseren in hoeverre flexwerk samenhangt met het kiezen voor suburbane woonlocaties en grotere woon-werkreisafstanden, en in hoeverre flexwerk de relatie beïnvloedt tussen sociaaleconomische en sociaaldemografische kenmerken en woonlocatiekeuze. De centrale onderzoeksvraag luidt: Wat is het verband tussen flexwerk en woonlocatiekeuze van werkenden in Nederland, en versterkt dit de relatie tussen sociaaleconomische en sociaaldemografische kenmerken en woonlocatiekeuze? Het onderzoek is uitgevoerd met regressieanalyses op basis van cross-sectionele data uit de LISS Core Study (Wave 16, 2023). Woonlocatiekeuze is gemeten aan de hand van suburbaan versus urbaan wonen en woon-werkreisafstand in minuten. De resultaten tonen aan dat flexwerkers gemiddeld verder van hun werk wonen, maar minder vaak in suburbane gebieden wonen. Sociaaleconomische en sociaaldemografische kenmerken hangen samen met woonlocatiekeuze, maar flexwerk blijkt echter slechts in beperkte mate deze relaties te versterken. Flexwerk beïnvloedt de woonlocatiekeuze, maar dit leidt niet tot grootschalige suburbanisatie. Sterker nog, flexwerkers wonen vaker urbaan. Dit suggereert dat zij stedelijke locaties mogelijk verkiezen vanwege andere woonvoorkeuren, zoals nabijheid van voorzieningen en sociale netwerken, ook als dit betekent dat de woon-werkreisafstand toeneemt.