Spinozapark: Onbenut potentieel Een onderzoek naar ouderervaringen in Lombardijen met het Spinozapark als speel- en ontmoetingsplaats voor hun kinderen

Het lage aantal buitenspelende kinderen in Lombardijen is zorgwekkend voor hun gezondheid. Publieke buurtparken, zoals het Spinozapark, bevorderen buitenspeelactiviteit, vooral in dergelijke achterstandswijken (Padial-Ruz et al., 2021). Kinderlijke parkbezoeken worden door ouders gereguleerd. Zij bepalen de affordances van parken op basis van hoe hun ouderschapsopvattingen aansluiten bij fysieke en sociale parkkenmerken (Teedon et al., 2014). Om te onderzoeken hoe dit kinderlijke buitenspeelroutines in het Spinozapark vormt stond centraal: Hoe ervaren ouders het Spinozapark als speel- en ontmoetingsplek voor hun kinderen? Via 19 semigestructureerde interviews en non-participerende observaties, vanuit perspectieven van Bourdieu en Gibson, blijkt dat ouderervaringen samenhangen met gender. Moeders, met intensievere ouderschapsopvattingen, ervaren de sociale parkomgeving als onveilig door middelengebruikers, jongerenoverlast en straatintimidatie. Alsook door fysieke letselgevaren van zwerfafval, watervijvers en de Pascalweg. Vaders delen enkel zorgen over de Pascalweg en watervijvers en missen, evenals moeders, uitdagende speelplekken. Kortom achten ouders het park ongeschikt als kinderlijke speel- en ontmoetingsplek, in contrast met de tegenovergelegen Pascal speeltuin. Consensus bestaat over de herinrichting van de Pascalweg, een gevarieerder speelaanbod, het toevoegen van omheinde speelplekken, en intensievere handhaving op middelengebruikers en jongeren. De impact op precaire moeders, die buitenruimtes structureel mijden en in dit onderzoek ondervertegenwoordigd zijn, vraagt om vervolgonderzoek.