DE ROL VAN DIGICOACHES IN DE DIGITALE TRANSFORMATIE VAN DE HUISARTSENZORG.

Deze scriptie onderzoekt hoe en onder welke omstandigheden digicoaching bijdraagt aan de implementatie van digitale innovaties in de huisartsenzorg. Digicoaches, collega-zorgverleners die digitale ondersteuning bieden, worden steeds vaker gezien als sleutelfiguren in technologische verandering. Op basis van literatuur, beleid en praktijkervaringen is een beleidstheorie opgesteld en getoetst via twaalf interviews met huisartsen, digicoaches en beleidsfunctionarissen. De Normalization Process Theory (NPT) werd gebruikt om te analyseren via welke sociale mechanismen (coherentie, participatie, actie en monitoring) digicoaches verandering bevorderen. Met het ICMO-model zijn deze mechanismen gekoppeld aan contexten en interventies. Digicoaching blijkt vooral effectief in een lerende, ondersteunende omgeving met managementsteun en duidelijke rolafbakening. Succesvolle implementatie hangt niet alleen af van de interventie, maar van de interactie tussen context en sociale mechanismen. De resultaten benadrukken het belang van contextgericht beleid en bieden aanknopingspunten voor toekomstig onderzoek naar structurele voorwaarden voor digitale transformatie.