De Lombatuin als voedingsbodem voor sociale (ver)bindingen en thuisgevoel

De relatie tussen diversiteit en de leefbaarheid van stadswijken is al jarenlang onderwerp van discussie. Een ‘goede’ en leefbare buurt wordt vaak gekoppeld aan onderlinge verbondenheid en sterke sociale bindingen. Desalniettemin blijft het belang van losse en zwakke bindingen onderbelicht, terwijl juist in de context van de diverse stadswijk ongedwongen ontmoetingen en publieke familiariteit een bijdrage kunnen leveren aan het thuisgevoel en de buurttevredenheid. In dit etnografische onderzoek is gekeken naar hoe een buurttuin bijdraagt aan verschillende vormen van sociale bindingen en het thuisgevoel van bewoners in een etnisch diverse stadswijk. Om dit te onderzoeken is de Lombatuin in Lombardijen als casus bestudeerd. In dit onderzoek is gebruikgemaakt van een etnografische methode, waarbij door middel van schaduwen en interviews op kwalitatieve wijze inzicht is verkregen in de alledaagse sociale interacties en dynamiek in en rond de buurttuin. De resultaten tonen aan dat de Lombatuin een spectrum aan sociale bindingen stimuleert, van bewoners die elkaar vluchtig groeten tot hechte contacten. De buurttuin is een laagdrempelige en toegankelijke plek, waarbij de sociaal hoveniers en buurtkinderen een centrale verbindende rol spelen. De Lombatuin fungeert als sociale infrastructuur die informeel contact, herkenning en vertrouwen bevordert, wat bijdraagt aan de buurttevredenheid en een versterkt thuisgevoel.