De mediërende rol van intolerantie van onzekerheid en vermijding in de relatie tussen mindfulness en angstuitdoving

Angstuitdoving, een cruciaal mechanisme binnen de behandeling van angststoornissen, kan worden belemmerd door veiligheidsgedragingen zoals vermijding en door een hoge intolerantie voor onzekerheid. Mindfulness wordt verondersteld deze processen positief te beïnvloeden door acceptatie en aandachtregulatie te bevorderen. In een longitudinaal experimenteel design volgden participanten een zesweekse mindfulness training (MFT) of een actieve controlegroep. Voor en na de training werden mindfulness en IU gemeten. Vervolgens namen participanten deel aan een tweedaags angstconditioneringsexperiment waarin angstverwerving, vermijding en angstuitdoving werden gemeten via zelfrapportage en huidgeleiding. De resultaten toonden succesvolle angstconditionering, vermijdingsleren en angstuitdoving op groepsniveau. Er werden echter geen significante effecten gevonden van MFT op vermijding, angstuitdoving of de retentie daarvan in vergelijking met de controlegroep, op zowel subjectieve als op objectieve angstmaten. Daarnaast werd geen bewijs gevonden voor een mediërende rol van IU en vermijding in de relatie tussen mindfulness en angstuitdoving. Wel suggereren de bevindingen dat vermijding een complexe rol speelt, waarbij het zowel de subjectieve angst kan beïnvloeden kan worden via een gevoel van controle, als fysiologische angstresponsen en dreigingsverwachtingen kan bestendigen, wat wijst op een dynamische wisselwerking tussen subjectieve en objectieve angst.