De Rol van Zelfconcept en Zelfeffectiviteit bij Wiskundeangst en Wiskundeprestaties

De sociale cognitieve theorie suggereert dat een laag zelfconcept en een lage zelfeffectiviteit binnen het domein van wiskunde vaak samenhangen met een hogere wiskundeangst. Wiskundeangst heeft gevolgen op emotioneel, cognitief, fysiologisch en zelfs maatschappelijk niveau. Verdere verdieping in de relatie tussen zelfconcept, zelfeffectiviteit en angst kan bijdragen aan het ontwikkelen van effectievere interventies. Empirisch onderzoek dat deze constructen combineert met meerdere experimentele taken en fysiologische objectieve metingen is echter beperkt. In dit experimentele onderzoek werd onderzocht of verschillen in wiskundig zelfconcept en zelfeffectiviteit samenhangen met wiskundeangst en wiskundeprestaties, en of deze constructen een mediërende rol hebben. Wiskundeangst werd gemeten via zowel objectieve (huidgeleiding) als subjectieve (zelfrapportage) meetmethoden. De steekproef bestond uit jongvolwassenen met ervaring in statistiek (N=26). De resultaten lieten zien dat zelfconcept en zelfeffectiviteit geen significante relatie vertoonden met wiskundeangst, en dat er geen effecten waren tussen zelfconcept, zelfeffectiviteit en wiskundeprestaties. Alleen de subjectieve zelfrapportage was betrouwbaar in het meten van wiskundeangst, terwijl de fysiologische methoden geen significante relaties vertoonden. De resultaten suggereren dat zelfconcept en zelfeffectiviteit mogelijk sterker samenhangen met stabiele subjectieve vormen van wiskundeangst dan met acute fysiologische angstreacties. Deze studie draagt bij aan de literatuur door zelfconcept en zelfeffectiviteit te onderzoeken in relatie tot zowel subjectieve als objectieve metingen van wiskundeangst. Bovendien benadrukt dit onderzoek het belang van een grotere steekproef en passende meetmethodes waardoor toekomstige onderzoeken relaties beter kunnen vaststellen.